Վերջին երկուշաբթին (Խրոնինգենում)

Գուցե շաբաթվա մնացած օրերին քնած մնամ, մինչև տասնմեկն ալարկոտ շուռումուռ գամ անկողնում, բայց դա երբեք տեղի չի ունենում երկուշաբթի օրերին. հենց զարթուցիչը ժամը ութն ազդարարում է, ես անմիջապես ոտքի եմ կանգնում: Երկուշաբթի առավոտյան յոգայի սիրածս դասն է:

Այսօր էլ, մնացած երկուշաբթիների նման սպորտային շորերով տնից դուրս եկա: Խեռին (յոգայի դասատուն, կներեք արտահայտությանս համար, բայց նրա անունն էդպես է) անսովոր բարձր տրամադրություն ուներ: Սկզբում սխալ (էլեկտրոնային երաժշտություն միացրեց): «Պատկերացնու՞մ եք սրա տակ դիսկո յոգա անենք,- ասաց,- դիրքերն արագ-արագ փոխելով»:

Ահավոր սիրում եմ երկուշաբթի առավոտյան յոգայի դասից հետոյի զգացողությունը, երբ նյարդերս ինչքան ուժ ունեն անջատված են, երբ լիքը խնդիրներ ունեմ, բայց թքած ունեմ դրանց վրա, երբ թուլացած եմ, բայց քնել չեմ ուզում: Էդ զգացողությունը մի քանի ժամ շարունակվում է, հաճախ նույնիսկ ամբողջ օրը:

Յոգայից հետո գնացի գրադարան: Սկզբում բարձրացա կաֆետերիա սուրճ խմելու ոչ էնքան կարիքից, որքան սովորության համաձայն: Երկուշաբթի առավոտները սուրճը չի օգնում, ու շարունակում եմ անջատված մնալ ողջ օրվա ընթացքում:

Հետո կոմպի մոտ բզբզացի ու էդպես էլ չկարողացա պոստերը սարքել: Չեմ հասկանում՝ թեմա ընտրելու դժվարությունի՞ց է, թե՞ անինքնավստահությունից, որ ոչ մի քայլ առաջ չի գնում: Իրականում պոստեր սարքելն ընդամենը մի ժամվա գործ է: Միայն թե կենտրոնանալ է պետք:

Ժամը երկուսին Հարմոնիա մասնաշենքի մոտ հանդիպեցինք Սրջանը, Սոֆին ու ես, գնացինք Սայմոն սուրճ խմելու: Էնքան լավ էր, որ Սոֆին էստեղ էր: Լրիվ դրական մարդ, հումորով ու կատակներով պատմում էր, թե Պոտսդամում թեզի հետ կապված ինչ դժվարություններ է ունեցել: Մի քիչ էլ հոլանդացիների ու հոլանդերենի թեմայով զվարճացանք: Խոստովանեցի, որ ախենդա պահելն ինձ համար ծիծաղելի չէ, որովհետև ես նույն օրի եմ, անգամ երբ Հայաստանում էի: Կարծում եմ՝ Սոֆիի համար էլ ծիծաղելի չէր, որովհետև գերմանացիներին էլ խորթ չէ ամեն ինչ նախապես պլանավորելու երևույթը:

Սայմոնում վերջին անգամ էի սուրճ խմում: Քանի որ քարտս լրացել էր, էսօր անվճար սուրճ ստացա: Ուզեցի վերադառնալ գրադարան, բայց զգացի, որ էսօր բանի պետք չեմ, Սրջանի ու Սոֆիի հետ մի քիչ թափառեցի խանութներով:

Անձրևի սպառնալիքի տակ Սոֆին որոշեց վերադառնալ Հարեն, ես էլ գնացի Խրոնինգենի քաղաքային գրադարան՝ մինչև պիլատեսի ժամը կգար: Հենց էդ ժամանակ էր, որ մամաս հղում ուղարկեց, թե՝ Ալ-Քաիդան պատրաստվում է Եվրոպայում արագընթաց գնացքներ գմփացնել ու որ զգույշ լինեմ: Աչքս լույս: Ինչի՞ համար զգույշ լինեմ, ո՞նց զգույշ լինեմ: Եթե տեռորիստը որոշել է պայթացնել իմ գնացքը, ի՞նչ կարող եմ անել: Ու ընդհանրապես, էս շուխուռն անողն ԱՄՆ-ն է, մի պետություն, որին մեղմ ասած չեմ վստահում:

Տոմսերս էսօր տպել էի, փորփրեցի, տեսա, որ ICE գնացք (հոդվածներում հիմնականում հենց այս գնացքների մասին էին խոսում) ամեն դեպքում նստելու եմ: Կիրակի օրը Լյուբեկից Բեռլին ճանապարհի վերջին կտորը Համբուրգից սկսած դրանով եմ անցնելու: Ըհը, ուրեմն տեռորիստների զոհը դառնալու շանսեր ունեմ: Փաստորեն, այս երկուշաբթին կարող է ոչ միայն վերջինը լինել Խրոնինգենում, այլև ընդհանրապես վերջինը: Միայն թե վախենում եմ՝ հսկայական ճամպրուկով ինձ տեսնելիս տեռորիստի տեղ չդնեն:

Հետո մի վերջին անգամ պիլատեսի գնացի, որին հաջորդեց մի վերջին անգամ body balance-ը Ջինայի հետ ու նախավերջին անգամ ընդհանրապես (չորեքշաբթի Խեռին է դասը վարում): Էս անգամ հավասարակշռության վարժությունները բավական լավ արեցի: Մոռացել էի աշխարհում գոյություն ունեցող բոլոր մարդկանց, դահլիճում կանգնած տասներկու կանանց ու դասը վարող Ջինային, ուղղակի կանգնել էի մի ոտքի վրա, մյուսը պարզել դեպի վեր՝  ձգվելով դեպի առաստաղ:

Դասից հետո Ջանեթն առաջարկեց չորեքշաբթի միասին սուրճ խմել որպես հրաժեշտ: Մարտինան հարցրեց, թե արդյոք նորից ինձ տեսնելու է: «Կգրանցեմ ախենդայումս»,- եզրափակեց Ջանեթը:

Read More..

Massage in London

In spite of how much task ought to workout each day, you can’t overlook the importance of unwinding. Forgetting this tends to aggravate typically the mental state, and consequently your destruction for actual well-being. massage in London is amongst the gives, which should often be...

Read More..

uwielbiam Portfele i morejob

Z pewnością pod wyrażeniem „uwielbiam Portfele” mogłoby podpisać się wiele osób, dla których przedmiot ten ma nie tylko funkcję praktyczną. Dla niektórych jest to bowiem bardzo ważny dodatek, w przypadku którego liczy się nie tylko jakość, ale i atrakcyjny wygląd. Bez wątpienia każdy, kto zgadza...

Read More..

Pirelli 2014 Backstage

Ays tarv Pirellin hobelyanakan e, 2014 oracuycy tvov 50-erordn e. Lusankarum en jamanakakic fashion lusankrachutyan 2 mecutyunner` Peter Lindbergh ev Patrick Demarchelier, isk lusankarnerum tarber serundneri supermodelnern en Isabeli Fontanan,  Miranda Kerry, Helena Christenseny, Alessandra Ambrosion, Karolina Kurkovan ev nuynisk im sireli Alek Weky.   !

Read More..

Nasiona marihuany

Nie wiesz jak zasadzić jak również jak pielęgnować nasiona konopi? Nie jest w tym nic trudnego. Wystarczy nieco wilgotnej ziemi, i stosunkowo wiele nasłonecznienia a już za parę miesięcy możemy cieszyć się z jej doskonałego wzrostu. Z pewnością marihuana najlepiej jest sadzić początkiem lipca, kiedy...

Read More..

Kancelarie adwokackie Warszawa

Nie od dzisiaj kancelarie adwokackie warszawa cieszą się zwłaszcza pozytywną opinią wśród własnych dotychczasowych klientów, co bez wątpienia zachęca kolejnych do skorzystania z tych konkretnych usług. Wybór odpowiedniego prawnika stanowi bowiem dla większości ludzi naprawdę spory problem i chcąc podjąć trafną decyzję, chętnie kierują się...

Read More..

Wykladziny biurowe

Wielkim zainteresowaniem we współczesności cieszą się wykładziny pcv miękkie. Urok tego rodzaju wykładzin tkwi w tym, iż są ciepłe oraz mają właściwości wyciszające. Są alternatywą dla zwyczajnych dywanów. Trzeba kupić tego rodzaju właśnie wykładziny obiektowe do swego mieszkania. Wiele się sprzedaje wykładzin naturalnych, wykonanych z...

Read More..

Wykladziny przemyslowe

Lubimy nabywać różnorodne wykładziny, jakie zdobią nasze mieszkanie. Zazwyczaj nie wiemy, na jakie wykładziny hotelowe się postanowić, toteż powinno się zorientować się w tym, które wykładziny winylowe będą doskonałe do naszego wnętrza. Sporym zainteresowaniem cieszą się niewątpliwie posadzki przemysłowe prądoprzewodzące. Zastanówmy się dlatego nad różnicą...

Read More..

Firma ogrodnicza Warszawa

W każdym mieście odnajdziemy przedsiębiorstwa, jakie projektują ogrody Szczecin, bez wątpienia jest miastem, w którym też odnajdziemy dużo usługi ogrodnicze Warszawa, zajmujących się przygotowaniem ogrodu. W związku z tym osoby, które kończą budowę domu, mogą skontaktować się z tego rodzaju firmą florystyczną, jak również skonsultować...

Read More..

Skateshop

Każdy ceni sobie wygodę oraz prostotę. Takimi właśnie zasadami kieruje się skateshop, który zdecydował wyjść naprzeciw swoim klientom, zaproponować im bardzo szeroki i rozbudowany asortyment a dodatkowo korzystne ceny. Czego można chcieć więcej? Jeżeli wszystko to co potrzebuję mogę kupić w jednym miejscu, dogodnym mi...

Read More..

Վերջին կիրակին Խրոնինգենում

Եկեղեցու զանգերը հաջորդում են զարթուցչի ռոբոտանման արտահայտությանը. «Վերկենալու ժամանակն է: Ժամը ինն է»: Երբեք չես իմանում՝ զանգերը երբ են ձայնները գլուխը գցում: Քանի՜-քանի՜առավոտներ եմ էսպես վեր թռել՝ նկատելով, որ պատուհանի հետևում դեռ մութ է, հետևաբար դեռ առավոտյան 4:30 չկա: Իսկ էս առավոտ առաջին անգամ իննին լսեցի:

Քնաթաթախ մոտեցա պատուհանին: Մանր, հանդարտ, ինքնավստահ անձրև, որ գիտես՝ կարող է ժամերով, անգամ օրերով գալ: Մի առիթով ընկերներիցս մեկը բնորոշել էր. «Խրոնինգենում անձրևը չի դադարում: Ուղղակի մերթ մի քիչ շատ է գալիս, մերթ՝ մի քիչ քիչ»: Երևի բախտավոր էինք, որ էս ամառ ունեցանք մի ամբողջ շաբաթ, երբ ոչ մի անգամ անձրև չեկավ:

10:30 զանգեցի Պոլին: Գնացք արդեն նստել էր: 12:44 կհասնի, պլատֆորմ 2b: Անկեղծ ասած, գնալուցս առաջ նրան տեսնելու մեծ ծրագրեր չունեի: Պատանեկությունս անցած էտապ եմ համարում, ու էդ ժամանակների ընկերներիցս շատերը մնացել են անցյալում, որոնց հետ բերել չեմ ուզում: Բայց երբ Խրոնինգեն գալու պատրաստակամություն հայտնեց, սիրտս փափկեց, որոշեցի կիրակիս ազատել նրան տեսնելու համար:

Տասը րոպե անց տնից դուրս եկա: Անձրևը մեղմացել էր, համարյա կտրվել էր: Կարող էի առանց մինչև ոսկորներս թրջվելու սպորտ դահլիճ հասնել, որտեղ Ջանեթն արդեն գորգիկը փռել, ինձ էր սպասում: Պատմեց Նորդերզոնից, որ երեկ գնացել էր: Ասացի՝ չկարողացա միանալ, բայց տնից լսում էի երաժշտությունը: Իսկ իրականում քնելուց առաջ ականջփակիչ էի հագել, որ համերգը չխանգարի:

Body balance-ի դասն ահագին լավ անցավ: Մեկ-մեկ լինում է, որ շատ ծանր է նստում վրաս: Էսօր լավ էր: Վերջին կիրակնօրյա body balance-ը: Դասից հետո պայծառ արև էր դուրս եկել, ու անձրևի հետքերը կամաց-կամաց վերանում էին:

Սպորտ դահլիճից ուղիղ կայարան գնացի: Քսան րոպե կար մինչև Պոլի գնացքի ժամանելը: Պլատֆորմով հետ ու առաջ էի անում: Մեկ էլ աղմուկ լսեցի: Ինչ-որ մեկը բղավում էր: Տեսնեմ՝ դիմացի պլատֆորմին մի սևամորթ երիտասարդ է երկաթուղու աշխատակիցների հետ կռիվ անում: Անգլերեն ինչ-որ բաներ էր գոռգոռում, որ տեղ չէր հասնում: Մենակ էն հասկացա, որ ասում էր՝ փողս գողացել եք: Ենթադրեցի, որ անտոմս ուղևոր է եղել, բռնացրել են: Ենթադրեցի նաև, որ շուտով ոստիկանություն կգա:

Գոռգոռոցը շարունակվեց: Ընթացքում աշխատողներից մեկը ոլորեց երիտասարդի մի թևը, մինչև ոստիկանները եկան ու ձեռնաշղթաներ հագցրին: Հետո պառկացրին գետնին, խուզարկեցին: Սևամորթը գոռում էր՝ you fuckin' racists, ոտքերը խփում գետնին: Ոստիկաններից մեկը ձեռքը դրեց նրա պարանոցին: Գոռոցները գնալով ավելի թուլացան ու անհետացան: Տեղ հասավ. ոստիկանը, փաստորեն, ձեռքը դրել էր քնային զարկերակին: Սարսափեցի: Ինձ համար ավելի ահավոր բան չկա, քան հասկանալը, որ դու քո սեփական գիտակցության տերը չես: Հենց դրա համար նարկոզով վիրահատությունների մասին լսելիս սիրտս վատանում է: Հենց դրա համար ինձ համար կապ չուներ՝ ինչ էր արել սևամորթը, ահավոր էր, որ ուրիշի կամքով գիտակցությունն անջատվել էր:

Պոլի գնացքը եկավ, ուշադրությունս շեղվեց:

Զբոսնեցինք քաղաքում: Նորից որերորդ անգամ նույն պատմությունները լսեցի: Լսեցի նաև նորերը: Պոլը՝ դեպրեսված, աղքատ, բազմաթիվ առողջական խնդիրներով ու բողոքներով, քայլելուց հոգնելով: Իմ պատանեկության հերոսն աշխատանք, ընկերներ, ընտանիք, առողջություն կորցրած ձյաձյան էր, ավելի դեպրեսված, քան ես էի տասնհինգ տարեկանում: Ու մտածում էի՝ ո՞նց էր կարողանում բոլորիս էդքան ժամանակ տրամադրել: Մտածում էի՝ ո՞նց ռիսկ արեցի կյանքում տեսած չլինելով վեց տարի առաջ նրա տանը գիշերել: Մտածում էի ու պատանեկությունս հրում մի կողմ, հրաժարվում դրանից, փորձում մոռանալ:

Պոլը հոլանդացիներից էր բողոքում, իրենց ապուշ օրենքներից ու այդ օրենքներից կպած լինելու մարդկանց պատրաստակամությունից: Ընթացքում անձրևը գալիս-գնում էր, արևը կորում էր սև ամպերի հետևում, հետո նորից հայտնվում:

Read More..

Wycieczki po Warszawie

W Chorwacji od wieków krzyżowały się wpływy europejskie, arabskie i saharyjskie, kraj ten pozostaje szalenie fascynujący jak również tajemniczy dla turystów, an oferowane poprzez nią monumentalne budowle zachwycą wszystkich wielbicieli wyszukanej architektury. W głębi kraju odnaleźć można atrakcyjne jaskinie, kręte wąwozy, rwące wodospady a nawet...

Read More..

Balustrady

Od kilkudziesięciu lat balustrady szklane stanowią główny materiał budowlany, wykorzystywany do budowy nowoczesnych domów. Takimi budynkami są, a dobrze to były dwie wieże World Trade Center, jakich głównym rdzeniem były właśnie nowoczesne balustrady. Ciężko jest toteż uwierzyć, że zawaliły się na wskutek pożaru, ba taka...

Read More..

Retro: Alexander Mcqueen for Givenchy 1997-2001

  Hnaravor e skhalvum em, baic im karciqov Alexander Mcqueeni verjin tarineri ashkhatanqneri payli patcharov, antesvac u moracvac e nra gorcuneutyan ayn shrjany, erb dizanery glkhavorum er Givenchy noradzevutyan tuny. Irakanum ayd tariner na steghcel e bazmativ glukhgorcoc  zgestner. Naev karogh enq nkatel miqani gorc, voronc sharunakutyuny, kam veranayac tarberaknery ktesnenq nra hetaga havaqacunerum.  Ays [...]

Read More..

Վերջին շաբաթ օրը Խրոնինգենում

Քանի որ երբ վերջը մոտենում է, բոլոր զգացողություններդ ավելի են սրվում, առօրյադ ուրիշ անկյուններից ես սկսում նկատել, որոշեցի հերթով պատմել Խրոնինգենում անցկացրած վերջին օրերի մասին:

DSCF4681

Զարթուցիչ չեմ միացնի: Եթե շուտ արթնանամ, պիլատեսի կգնամ, եթե չէ, ինձ չեմ ստիպի:

Հաշվի առնելով, որ անցյալ գիշեր ժամը հազարին էի գնացել քնելու, որ շաբաթ առավոտյան էնքան էլ մեծ խանդավառությամբ չեմ արթնանում, որովհետև Օստերկադե հասնել չեմ սիրում, որ պատուհանից այն կողմ ամպերը ծանրացրել ու գորշացրել էին առավոտը, պիտի որ քնած մնայի: Բայց չէ... Ձգվեցի դեպի ժամացույցս. 09:15, իսկ դասն ուղիղ մի ժամից է:

Հարևանի շեկ աչքերով կատուն ճանապարհի մեջտեղին նստել էր, մի ոտքը ձգել ու սեռական օրգաններն էր լվանում: Բարևեցի: Բանի տեղ չդրեց. լուրջ գործի վրա էր:

Օստերկադե հասա դասից երկու-երեք րոպե առաջ: Քունս տանում էր, մկաններս ինձ չէին ենթարկվում: «Պիտի քնեի»,- մտածեցի: Ու դասից հետո միայն հասկացա, թե ինչու Օստերկադեն չեմ սիրում: Փորձում էի գորգիկը կախել, բոյս չէր հասնում: Թռնում էի, տանջվում, միևնույն է, չէր հասնում: Ինձնից մի քիչ բոյով Սոֆյան չկար, որ կանգներ մատների ծայրերի վրա ու իմ գորգիկն էլ կախեր: Ստիպված օգնություն խնդրեցի:

Պիլատեսից հետո քշեցի թելի խանութ Սոֆյայի թելերը գնելու: Խրոնինգենում բազմաթիվ խանութներ արձակուրդ էին գնացել, ու Սոֆյան չէր հասցրել մեկնելուց առաջ նվեր քարտն օգտագործել: Դրա համար խնդրել էր, որ ես էդ հարցով զբաղվեմ ու թելերը Նոր Զելանդիա ուղարկեմ:

Հեծանիվիս շղթան էի արձակում, երբ ինչ-որ մեկը կողքովս անցավ ու բարևեց: Գլուխս բարձրացրի: Ղեկավարս էր հեծանիվով հավանաբար տուն գնում, որովհետև դեպի Նորդերպլանտսուն էր շարժվում: Ես էլ նույն ճամփան բռնեցի. ուզում էի Նորդերզոնը ցերեկով էլ տեսնել:

Նորդերպլանտսունն անցյալ գիշերվա պես մարդաշատ չէր, բայց էլի աշխուժություն էր տիրում: Նորդերպլանտսունը, որտեղ հեծանվամարզանքներ էի անում երկու տարի առաջ...

Այգուց դուրս գալիս դիմացովս Հերմանն անցավ ու բարևեց: Քաղաքը հարազատանում է էն ժամանակ, երբ սկսում ես փողոցում պատահաբար ծանոթ մարդկանց տեսնել ու հատկապես երբ դա չի սահմանափակվում համալսարանի սահմանափակ տարածքով:

Տանը մի գլուխ գործ: Տասը կիլոյանոց արկղը շալակեցի, փոստ տարա: Սկզբում ուզում էի Սրջանին զանգել, որ գա օգնի, բայց հետո միտքս փոխեցի: Ամբողջ ճանապարհին ինձնից գոհ գլուխս բարձր քայլում էի, հիանում իմ ուժով, ուրախանում, որ կարողանում եմ գրեթե իմ բոյաչափ արկղն էդքան հեշտ տեղափոխել:

- Ութսունհինգ եվրո,- ասաց փոստի աշխատակցուհին:

- Ութսուհի՞նգ,- զարմացա:

- Ամենաէժան տարբերակն է:

Քթիս տակ ծիծաղեցի: Դե անգլերեն թվերը ճիշտ սովորեք էլի այ հոլանդացիներ:

Ձեռքերս թափ տալով տուն վերադարձա: Ճամփին այգին էր, որն առաջին անգամ տեսնելիս մտածեցի՝ երբ օրերը տաքանան, էստեղ կփռվեմ: Օրերն այդպես էլ չտաքացան կամ տաքացան, բայց ես այլևս չկայի: Այգում արդեն աշնան հոտ էր փչում, ճիշտ էնպիսին, ինչպիսին մի քանի օր առաջ Ջանեթը նկարագրեց: Բայց ծառերի հետևում երկինքը կապույտ էր:

Հետո լվացք, հետո թղթերը տեսակավորելու սուրբ արարողությունը, ճամպրուկ դասավորելը, պատիցս հերթով բացիկները հանելը... Ու նորից չեմ տեղավորվում: Կլինի՞ մի օր առանց ավելորդ քաշից վախենալու ճամփա ընկնեմ:

Պատերս դատարկ են, անդեմ ու տխուր: Մնացել են միայն դռանս փակցված թղթիկները, որոնք երեկ զարմացրին Քրինային: Դրանք գնալուցս առաջ անելիքներն են: Թվով տասնյոթը: Էսօր չորս-հինգ հատ ջնջվեց:

Շաբաթս թեթև անցավ. որևէ մեկի հրաժեշտ չէի տալիս:

Read More..

Կայանատեղիներ Հեծանիվների Համար

Մի պահ երբ տեսա, նույնիսկ աչքերիս չհավատացի: Էս չլինի՞ որոշել են փողոցներում հեծանիվների համար կայանատեղիներ պատրաստեն:
Հեծանիվների համար նախատեսված կայանատեղի
Շահումյանի հրապարակում
Այոոոո, ուր էր մեզ սենց բախտ մեկ էլ, ինչ-որ Սիթի Փրոմոուշըն ընկրություն հեծանիվների կայանատեղիներ ա տեղադրում: Ճիշտ ա փոքր-մոքր են, բայց դե չեղածից լավ ա: Մոտ ապագայում երևի դաժե կշատանան: Ուղղակի սիթիփրոմոուշըն7@մեյլ.ռու այ սենց մեյլ ունեցող ընկերության ինչին ա հեծանիվների կայանատեղիներ պատրաստելը ինչ-որ չեմ ջոգում: Դե ժամանակը ցույց կտա դեռ, բայց որ կա արդեն վատ չի:Մանրից հեծանիվ քշելու կուլտուրան գնում ա առաջ իրա բոլոր հետևանքներով, դժվարություններով ու նորամուծություններով: Կայֆոտ ա էլի:Ահա այս հեծանիվների կայանատեղին գտնվում է գտնվում է Շահումյանի հրապարակում:

Read More..

Benettoni nor havaqacun erekhaneri hamar

Yerevanyan Benettonum arandznacrel en mi arandzin srah erekhaneri hamar. Da liovin ardaracvac e shat geghecik havaqacuyov erekhaneri hamar, vory nunisk es mec hachuyqov kkrei ete linein mec chapser . Ayceleq Benetton ev urakhacreq dzer poqriknerin.   !

Read More..

պատմություն փոքր, բայց հպարտ ընտանիքի մասին

Երեւանում կենտրոնը հյուրասենյակ է, ճաշասենյակ։
Ինչպես հայտնի է, ամենը, ինչով պարծենում են, հյուրասենյակում են տեղավորում։

Օրինակ, ինչպես տեսել են Ամերիկյան կինոներում, ավելացրել են բար պատի մեջ։

Մեծ հեռուստացույց են տեղավորել։

Նրանով ցույց են տալիս, ինչ լավ է, ուրախ է մեզ մոտ ապրելը։

Ճիշտ է, սենյակը մեծ սենյակ չէ, բայց հեռուստացույցը հո պե՞տք է մեծը լինի։ Ու հետո՞ ինչ որ փոքր է, այնքան պա…

շարունակությունը այստեղ

Read More..

Daft Punk + Mila

Cheinq hascrel moranal Daft Punkenc photoshooty supermodel Karlie Klossi het, isk hima haytnvec hamarya nuyny baic ays angam Milla Jovovichi masnakcutyamb. Inch harmar e linel “andem” erajisht”. Erb bolory qez chanachum en “kaskayov” u Saint  Laurent kostymov, misht karogh es yntrel, inqt gnal fotopatmutyan-nkarahanman-intervyui, te urih mekin nuyn lookov ugharkel. Karcum em Milai het shpvelu hnaravorutyuny [...]

Read More..

Վերջին ուրբաթը Խրոնինգենում

Եղանակի տեսություն. քսանվեց աստիճան, անձրև: Նայում եմ պատուհանից դուրս: Երկինքը կապույտ է, արևոտ է, թեև մի քիչ ցուրտ է: ՍՄՍ Մարայեին. «10:30-ից 15:00-ը գրադարանում եմ լինելու: Հանդիպե՞նք ճաշին կամ սուրճի համար»: Պատասխան. «13:00 գրադարանի կաֆետերիա ճաշի»:

Դուրս եմ գալիս տնից: Հարևանների կատուները բակում չեն: Սլանում եմ կենտրոն: Էսօր վերջին ուրբաթն է Խրոնինգենում: Մյուս ուրբաթ էս ժամերին Լյուբեկի ճանապարհին կլինեմ:

Գրադարանում բզբզում եմ կոմպի մոտ, փորձում պոստերս սարքել: «Երկլեզվության մասին բազմաթիվ սխալ պատկերացումներ կան...»: Ֆեյսբուքի նոր հաշիվ եմ բացում, բոլոր ընկերներիս տեսակավորում: Սրանից հետո ոչ մի ավելորդ մարդ, ոչ մի ավելորդ ինֆորմացիա իմ ֆիդում:

Ես ու Մարայեն լուռ քայլում ենք դեպի կաֆետերիա: Ինքն իր սենդվիչն է ուտում, ես՝ մանանեխով սուպը, Խրոնինգենի իսկական մանանեխով սուպ:

- Ֆեյսբուքի նոր հաշիվ եմ բացել,- ասում եմ: Էս ամիսների ընթացքում Մարայեն ինձ անընդհատ մեյլով տեղեկացնում էր Ֆեյսբուքի անցուդարձից, ու եթե ինքը չլիներ, դժվար Սխիրմոնիկոուխի վիքենդի մասին իմանայի,- սրանից հետո ոչ մի անծանոթ մարդ:

- Գիտես, իմ ընկերների մեջ չկա մեկը, որին իրականում չեմ տեսել: Չկա մեկը, որի հետ սուրճ չէի խմի:

«...որի հետ սուրճ չէի խմի»:

- Նորդերզոնի մասին գիտե՞ս:

- Երեկ ինձ նման մի բան ասացին: Երևի գնամ էս քանի օրը:

- Մենք էսօր գնում ենք: Կգա՞ս:

- Չէ, երեկոյան Քրինան է գալիս ընթրիքի: Գուցե վաղը:

Մարայեին գրկեցի ու հաջող ասեցի էնպես, կարծես ոչինչ չէր եղել, կարծես վաղը նորից տեսնելու էինք իրար:

***

Շարունակեցի պոստերիս վրա բզբզալ: Սրջանը զանգեց:

- Գնա՞նք սուրճ խմելու: Գալիս եմ գրադարան:

Հավաքեցի իրերս, կորչի պոստերս: Քայլեցինք դեպի Լա պլաս, որի տերասը Յակոլինը երեկ էր ցույց տվել: Խրոնինգենի ամենագեղեցիկ վայրն է:

- Կկարոտեմ Մարտինի աշտարակը,- մի կում եմ անում սուրճիցս,- նայիր ինչ սիրուն է:

Լա պլասի տերասից աշտարակն առանձնահատուկ գեղեցկություն ունի, իսկ այսօր հայացքս կտրել չէի կարողանում. շուրջը կապույտ երկինք ու սպիտակ ամպիկներ էին: Գժվելու բան:

- Մյուս շաբաթ գնու՞մ ես:

- Ուրբաթ օրը: Երևի մի օր էլի կգամ: Մի օր PhD կանեմ:

***

Քրինան մեյլ է գրել. «Կլինի՞ 18:30 գամ»: Ավելի լավ, շուտ եմ տուն եկել: Բացում եմ պատուհանը: Ուժեղ քամի է, օդափոխիչ համակարգը սկսում է աղմկել: Թեթևակի փակում եմ: Գիրմային սմս եմ գրում. «Վաղն ընթրիքի չեմ կարող գալ: Քիչ ժամանակ է մնացել ու շատ անելիքներ»: Քիչ ժամանակ է մնացել ու շատ մարդիկ, նորերի հետ մտերմանալ չեմ ուզում:

- Հոլանդերե՞ն ես կարդում,- հարցնում է Քրինան՝ գրքերիս մեջ տեսնելով Քոնի Պալմենի «Ընկերությունը»:

- Փորձում եմ: Առաջին էջն արդեն հաղթահարել եմ:

- Եվ հասկացե՞լ ես:

- Բառարանով:

Երեկոն դանդաղ առաջ է սահում: Քրինայի հետ խոսում ենք աշխարհի ամեն տեսակի թեմաներից՝ սկսած քաղաքականությունից, պատերազմից, վերջացրած մեր կրտսեր եղբայրներով:

- Նորդերզոնի մասին գիտե՞ս: Կուզե՞ս՝ գնանք:

Քրինան օգնում է, որ ափսեները լվանամ, դուրս ենք գալիս միասին:

- Եղանակը ո՞նցն է, ժակետ վերցնեմ:

- Լավն էր: Չէի մրսում:

- Չեմ վստահում հոլանդական եղանակին:

Ժակետը հագս եմ քաշում:

- Անձրև է եկել,- հոտոտում է խոնավ օդը,- դեռ գալիս է,- հարցական նայում է դեմքիս:

- Ոչինչ, դրա դեմ ոչինչ անել չենք կարող:

Նստում ենք հեծանիվները ու գնում Նորդերպլանտսուն: Քրինան փորձում է Նիրաջին զանգել, ես՝ Մարայեին: Երկուսն էլ անհասանելի են: Քայլում ենք բազմաթիվ վրանների կողքերով, համերգ փնտրում: Երաժշտություն չկա: Միայն աղմուկ է, մարդկային անկանոն աղմուկ:

Մարայեն զանգում է: Հանդիպում ենք: Մի մեծ ընկերախմբով է: Հերթով ներկայանում են. «Թերեզիտա», «Յանիտա» և այլ -իտաներ: Հետագայում միայն Ռինեկեին պիտի հիշեի, որովհետև ինձ նման կարճահասակ լինելու պատճառով հովանոցը մտնելու էր մազերիս մեջ, ու ես ձևացնելու էի, թե ջղայնացել եմ:

Տեղավորվում ենք գլխավոր բեմի մոտ, որտեղ Bosnian Rainbows կոչվող խումբը համերգ է տալու:

- Աշխարհի ամենալավ կիթառահներից է,- ասում է Նիրաջը:

Համերգի ժամանակ ինչ-որ բան էն չէ: Բոլորը բոլորի հետ զրուցում են, իսկ ես փորձում եմ հասկանալ, թե ինչն է սխալ: Հասկացա. ոչ ոք չի պարում: Սոֆյան: Ուզեցի սմս գրել ու պատմել չպարող հոլանդացիների մասին: Բայց Սոֆյան արդեն Նոր Զելանդիայում է ու երևի առավոտյան նոր-նոր արթնանում է:

Անձրև սկսվեց: Մանրակաթիլ:

- Չե՞ս մրսում,- հարցնում է Ռինեկեն՝ տեսնելով, որ ժակետը ձեռքիս է, թևերս՝ բաց:

- Չէ, սիրում եմ անձրև, համենայնդեպս, երբ ցուրտ չէ:

Անձրևը մերթ ուժեղանում է, մերթ՝ թուլանում: Տեսնես ինչի՞ց է, որ ամեն անգամ մեկնելուց կարճ ժամանակ առաջ եմ մարդկանց հետ ավելի մտերմանում:

Խմբում մի հոլանդուհի կա, որը չի ուզում անգլերեն խոսել:

- It's difficult,- ասում է:

- Dat is niet moeilijk,- պատասխանում եմ:

Անձրևը նորից ուժեղանում է, հոսում մեր մազերի միջով:

- Ի՞նչ կխմեք,- հարցնում է Մարայեն:

- Something zonder alcohol,- երկրորդ բաժակ գարեջրից հետո արդեն մոռանում եմ, որ անգլերեն-հոլանդերեն կոդանցումը նախատեսված է միայն համակուրսեցիներիս հետ օգտագործելու համար:

Մարայեն վերադառնում է ութ բաժակ խմիչքով, երկուսն առանց ալկոհոլի: Անձրևի կաթիլները մեկումեջ բաժակների մեջ են լցվում:

- Լավ է,- ասում եմ,- գնում եմ Հայաստան, էնտեղ հանգիստ կարող եմ հոլանդերեն սովորել:

Մարայեն ծիծաղում է:

- Այսուհետ միայն հոլանդերեն:

Անձրևը թուլանում է:

Քայլում ենք դեպի հեծանիվները: Ամբողջ խումբը Վինկհաուզեն թաղամասում է ապրում, բացի ինձնից:

- Չեմ սիրում հրաժեշտ տալ,- ասում է Մարայեն,- հույս ունեմ՝ կհանդիպենք: Դու ամեն անգամ գնում ես, հետո նորից հայտնվում ես:

- Հա,- էս անգամ չեմ ուզում շեշտել, որ սա ուրիշ գնալ է,- երբ վեց տարի առաջ Ամստերդամից հեռանում էի, ինքս ինձ խոստացա, որ վերադառնալու եմ այս երկիրը: Եվ վերադարձա:

Պինդ գրկում եմ Մարայեին:

Իմ ու Քրինայի հեծանիվներն իրար կողք են կանգնած:

- Երևի էլ չենք տեսնվի,- գրկում է:

- Առայժմ: Մի օր կգամ երևի:

- Հույս ունեմ՝ մի օր գրածներդ անգլերեն կարդալ:

- Մի օր...

Պինդ գրկում եմ Քրինային: Կկարոտեմ:

Նստում եմ հեծանիվս ու շարժվում Վինկհաուզենի հակառակ ուղղությամբ: Փորձում եմ լացել: Չի ստացվում: Անձրևն ուժեղանում է:

Read More..

Վաղը…

Վաղը կարթնանամ քեզ հետ նույն քաղաքում և ոչ ոք չի իմանա այդ մասին: Առաջին անգամ իսկական եմ սպասել հղի կնոջ պես, արդարացված… որ վաղն արթնանամ նույն քաղաքում, ուր դու եվ ոչ ոք չիմանա այդ մասին….

Read More..

Cinderella Story

Елена Перминова стала героиней сентябрьского номера американского Harper’s Bazaar. “История золушки” так называется статья в Bazaar. Красивые очень фотографии.. Кстати, а вам нравится Перминова? Часто слышу неоднозначные высказывания ,например, про Миру Думу, вот решила спросить)) !

Read More..

Top benefits of using compare travel insurance quotes

Thanks to the great advancements in the field of transportation. People are having a great time travelling to foreign countries these days. Adept and faster transportation is a fabulous example of advancement in technology. Another example of how modern life has experienced advancement is the advent of internet. It is easier to reach out to […]

Read More..

Authors