http://caucasusnow.com Your Truth About Caucasus Tue, 22 May 2012 00:42:52 +0000 http://backend.userland.com/rss092 en http://leretourin3parts.blogspot.com/2012/05/not-in-my-name.html http://www.armcomedy.com/2012/05/21/armcomedy-021/ (c) ՑանցառաՓաթի, Երևան, 1001111111001110 նաեւ, ցանկանում եմ այս հղումով կիսվել․ La Cafe de N’Oric (c) ի դեպ, բրիտանական գիտնականները պարզացին, որ պեպսիի և կաթի միքսը բնավ չի առաջացնում անկանխատեսելի վարքագիծ և բարոյական նորմերի խախտում։ ու տենց

Այս տեքստը ամբողջությամբ հրապարակված է մատեանում։ Անցեք հղումով շարունակության համար, ու մեկնաբանեք այնտեղ։]]> http://norayr.livejournal.com/573375.html Ես սիրում եմ գրքերի պատկերապատումները։ Ու թանգարանային գիշերը ուզում էի տեսնել այդ պատկերապատումների ցուցահանդեսը։ Այդ գրքերը հին, Հայկական ՍՍՀ֊ում տպված գրքեր էին։ Պետ․ պատվեր։ Իսկ այլընտրանք չկար։ Ու իհարկե, այդ ժամանակ կան պլյուսեր՝ օրինակ լինում են նորմալ գրքեր պետ․ պատվերով, [...]

Այս տեքստը ամբողջությամբ հրապարակված է մատեանում։ Անցեք հղումով շարունակության համար, ու մեկնաբանեք այնտեղ։]]> http://norayr.livejournal.com/573161.html մի քաղաքակրթություն կա, ուր էակների մտքերը եթեր են գնում, բրոադքասթ են լինում, ու բոլորը կարող են դրանք իմանալ։ իրենց լեզվի մեջ չկա «անկեղծություն» բառը, քանի որ բոլորը բայ դիզայն անկեղծ են։ ու տենց

Այս տեքստը ամբողջությամբ հրապարակված է մատեանում։ Անցեք հղումով շարունակության համար, ու մեկնաբանեք այնտեղ։]]> http://norayr.livejournal.com/572914.html մի քաղաքակրթություն կա, ուր էակները երբ չունեն այլ էակ, ում հետ կարող են կիսել իրենց զգացածը, մտածածը, մտքում կատակածը, կամ մեկնաբանածը, օգտագործում են հիշողության սարք, ուր օրագրի պես այդ ամենը գրվում է։ հետո, երբ գտնվում է այդպիսի էակ, ով ցանկանում [...]

Այս տեքստը ամբողջությամբ հրապարակված է մատեանում։ Անցեք հղումով շարունակության համար, ու մեկնաբանեք այնտեղ։]]> http://norayr.livejournal.com/572630.html http://shootout.alioth.debian.org/u32/which-language-is-best.php?calc=calculate&xfullcpu=0&xmem=1&xloc=0 freepascal compiler֊ով (fpc) հավաքած ծրագրերը ամենաքիչ օպերատիվ հիշողություն ծախսող ծրագրեր են։ ու տենց

Այս տեքստը ամբողջությամբ հրապարակված է մատեանում։ Անցեք հղումով շարունակության համար, ու մեկնաբանեք այնտեղ։]]> http://norayr.livejournal.com/572264.html մի ֆայլ կարդալու սխալ էր։ ուսբ-ով կպնող վինչի։ այդպես էր սկսվել։ արեցի fsck չդզվեց։ արեցի reiserfsck –rebuild-tree, որը փաստորեն չկարողացավ ավարտվել, որովհետև ինչ որ տեղ թքում ու դուրս էր թռնում։ իսկ եթե ծառի վերակառուցումը չի ավարտվել, ապա բաժինը էլ մաունթ [...]

Այս տեքստը ամբողջությամբ հրապարակված է մատեանում։ Անցեք հղումով շարունակության համար, ու մեկնաբանեք այնտեղ։]]> http://norayr.livejournal.com/571968.html Հետաքրքիր է որ այս գովազդը մասամբ Հայաստանում է պատրաստվել․ երևում են Արագացի ճամփի տառերը։ ու տենց

Այս տեքստը ամբողջությամբ հրապարակված է մատեանում։ Անցեք հղումով շարունակության համար, ու մեկնաբանեք այնտեղ։]]> http://norayr.livejournal.com/571761.html Մի լուսանկար քոփի չեր լինում արտաքին վինչից։ fsck.reiserfs –fix-fixable-ը չոգնեց։ Դա շատ հետաքրքիր էր, քանի որ smartctl-ը բնավ չեր ցույց տալիս reallocated sector-ների գոյություն։ Իսկ եթե չկա ռեալոքեյթդ սեկտոր, ուրեմն ինչի՞ չի կարդում։ Դե ասացի, ծառը վերակառուցեմ։ fsck.reiserfs –rebuild-tree /dev/sdb1 [...]

Այս տեքստը ամբողջությամբ հրապարակված է մատեանում։ Անցեք հղումով շարունակության համար, ու մեկնաբանեք այնտեղ։]]> http://norayr.livejournal.com/571493.html http://queeringyerevan.blogspot.com/2012/05/7.html Այդ պատճառով է, որ մենք ասում ենք, որ գյուղացիների մեջ շատ ավելի շատ են տաղանդավորները, որ մեր ամենալավ գրողները հենց գյուղերից են։ Ու նրանց ստեղծագործություններն էլ մած մասամաբ գյուղին են նվիրված, այսինքն միջավայրին, որը նրանց ստեղծել է։ Իսկ սա նշանակում [...]

Այս տեքստը ամբողջությամբ հրապարակված է մատեանում։ Անցեք հղումով շարունակության համար, ու մեկնաբանեք այնտեղ։]]> http://norayr.livejournal.com/571384.html
Բրանդենբուրգի փողոցները մարդաշատ են, բայց դա չի խանգարում, որ գերմանական խաղաղություն ու լռություն տիրի:

Երբ փողոցները սկսեցին նեղանալ, շենքերը` սիրունանալ, Բրանդենբուրգը շատ ծանոթ թվաց:




Պետք էր, որ երկրորդ կամրջով անցնեի, նայեի խաղաղ Հավելին, որ հասկանայի` Պրահան է հիշեցնում:

Ու դեռ քաղաքի նոր մասում եմ: Գեղեցիկ, գունավոր շենքեր, դիմացը` սլաք. հին քաղաքին հասնելու համար պետք է ևս վեց րոպե քայլես:

Ցուցանակ պետք չէր, որ տեղեկացներ, թե` սա էլ քեզ հին քաղաքը: Երեկոյան հագուստով շշմած տուրիստները քայլում էին դեպի ռեստորան, որի դիմաց ինչ-որ տարօրինակ տիպ է նստած:


Անցնում է կառքը, հետևից` ավտոմեքենան: Ապուշացած շուրջս եմ նայում ու հատ-հատ ֆիքսում ամեն մի շենքը, անգամ երկիմաստ կիսախուժան արձանը:


Դուրս եմ գալիս հին քաղաքի հրապարակից: Սլաքը դեպի Դոմ ու 23 րոպե քայլելու ժամանակ: 

Անցնում եմ Բրանդենբուրգի կենտրոնից դուրս հին քաղաքը շրջապատող մանր փողոցներով, որոնք լուռ ու դատարկ են: Տեղ-տեղ լքված, քանդված շենքեր են հանդիպում: 


Մեկ այլ կամրջով կտրում եմ Հավելը, և ծառերի տակից երևում է Դոմը. 11 րոպե քայլելու ժամանակ:

Մոտենում եմ ու հայացքս չեմ կտրում տեսարանից: Գուցե այնքան էլ գեղեցիկ չէ ու բնավ նման չէ Պրահային, բայց օդի մեջ ինչ-որ բան կա, որ հա մանկությանս քաղաքն աչքիս առաջ է բերում:


Պիտի անցնեմ փայտե կամրջով, որ հասնեմ Դոմին: Կանգնում եմ, որովհետև ծառի տակ լքված տնակ եմ նկատել: Հեքիաթի չար կախարդինն է: Ու մինչ հեքիաթը կավարտվի, որտեղից որտեղ մի եղնիկ է հայտնվում, աջ նայում, ձախ նայում ու վազում կախարդի տնակի մոտով:


Քայլում եմ առաջ: Առանձնատներից մեկի բակում թզուկներն են հարմարվել, ձեռքով են անում, իսկ այն կողմ Նոյի` թարմ վերանորոգված տապանն է:


Նորից մտնում եմ քաղաքի կենտրոն` դուրս գալով հեքիաթից: 


Մի բաժակ սև սուրճ եմ գնում ու չեմ խորշում վաճառողուհուն հաճելի վիքենդ մաղթելուց: Գերմաներեն: Ինչը երբեք Պոտսդամում չէի անի:


Բրանդենբուրգի թատրոնը գտնելու ժամանակն է: Քայլում եմ Հավելին զուգահեռ փողոցով: Ու նորից Պրահան է` կենտրոնից դուրս կենտրոնի Պրահան: Անընդհատ շեղվում եմ ու մտնում կողքի այգին: Այնտեղ հանդիպում եմ Շիլլերին, Գյոթեին ու Հայնեին: Բարևում, անցնում եմ առաջ: Ահա և թատրոնը. կարող եմ լիցքաթափվել արդեն:

Հավելի ափով քայլում եմ դեպի այն կամուրջը, որտեղ առաջին անգամ Պրահան հիշեցի: Նստում եմ ջրի մոտ ու նայում բադերին:

Զգում եմ, որ լավ հոգնած եմ, բայց առաջիկա համերգը ոգևորում է: Ու հիշում եմ հուլիսյան այն շոգ առավոտը, երբ Վլտավայի ափին ուժասպառ նստած գրում էի` նայելով բադերին:

]]> http://byurie.livejournal.com/547448.html
Այս համերգը Բրանդենբուրգում էր` տնիցս ընդամենը կես ժամվա հեռավորության վրա: Բախտս մի այլ կարգի բերել էր, որ երկրորդ շարքի տոմս էի ճարել. բացում եմ կայքը, առաջարկում է տոմս ընտրել: Առաջին շարքերն ամբողջությամբ վաճառված են` բացառությամբ երկրորդ շարքում մեն-մենակ մնացած մի տեղի: Գնում եմ տոմսը, և մի քանի օր անց այն իմ փոստարկղում էր:

Երբ մտանք դահլիճ, հին նվագարկչով Էդիթ Պիաֆ էր հնչում: Հետո պիտի Ջիմմին բեմ բարձրանար ու հայտարարեր, որ պատահական չէ, որ հենց Էդիթ Պիաֆ էր միացած. չէ՞ որ նա էլ է փողոցից սկսել: Օրեր առաջ, երբ գերմաներենիս դասախոսը սովորեցնում էր plattenspieler բառը, ջղայնացած ասում էի` ինչի՞ս է պետք: Իսկ նա պնդեց, որ հաստատ մի տեղ պետք կգա: Ու համերգի ժամանակ լսեցի բեմից, հասկացա, թե ինչ էր ասում Ջիմմին:

Իսկ Ջիմմին բեմ բարձրացավ տնային շորերով: Ամբողջ խումբը բաղկացած էր վեց հոգուց, բայց ավելի քան մեկ տասնյակ գործիք նվագվեց երեկոյի ընթացքում: Մեկը մեկի հետևից իռլանդական երգեր կատարեցին, արանքներում` իսպանական ու ֆրանսիական: Ու հանդիսատեսին արթնացնում էր, տեղից հանում, երգացնում ու պարացնում: Աշխուժություն ապահովողները երրորդ շարքի լեհերն էին, որ իրենց դրոշով թռչկոտում էին, երգում, ծափահարում: Մեկ էլ ես ու կողքիս գերմանացի տարօրինակ տղան էինք ոտքի վրա, որը, ի դեպ, հպարտությամբ հայտարարեց, որ սա իր հարյուր հիսուներորդ Քելլի համերգն է:

Ջիմմիից մեծ ջանք պահանջվեց առաջին շարքում ու ընդհանրապես մնացած տեղում սառած գերմանացիներին արթնացնելու համար, որոնք թարս էին նայում մեզ, իսկ ես գոնե մտածում էի` թքած, ամեն օր համերգ չեմ գալիս, պիտի ուզածիս չափ ուրախանամ:

Բեմը կենդանի էր: Ջիմմիի գեղեցկուհի կինը` Մայքեն, անընդհատ ժպտում էր: Ջութակահարուհին էլ նայում էր մեր ուղղությամբ և ուրախանում` նկատելով, որ ձայնակցում ենք: Էլ չեմ ասում, թե Ջիմմին ինչքան էր հանդիսատեսի հետ զրույցի բռնվում, զոռով ստիպում, որ գոնե լալալա կամ նանանա անեն, մի քիչ էլ պարեն:

Ինձ դուր եկավ Ջիմմիի բռնած ուղին, գուցե ավելի շատ, քան Պատրիսիայինն ու Քեթիինը: Էս անգամ նոստալգիկ վիճակներով մանկությունս չէի հիշում, այլ երազում էի Իռլանդիայի մասին: Ինձ դուր եկավ, որ ի տարբերություն քույրերի, նայում է առաջ, նայում է փողոցային երաժշտի ոգով ու հավատարիմ մնում կելտականին: Քելլիական երգերից միայն երկուսը կատարեց` Cover the Road-ը և Na Na Na-ն, այն էլ` վերջում որպես encore:

Քանի որ համերգի ժամանակ վիդեո-ֆոտո անելն արգելված էր, կիսվում եմ մեկ այլ տեսագրությամբ: Համերգի ժամանակ Ջիմմին առանց կնոջ կատարեց: Իռլանդական հայրենասիրական երգ է:




]]> http://byurie.livejournal.com/547166.html