www.CaucasusNow.com

Հեռանում ես` փորձելով գտնել քո անվտանգությունն ու հանգիստը սարերից այն կողմ: Ընտրության առջև ես կանգնում, ուզում ես հասկանալ, իսկ ի՞նչն է լավ` մնալ հարազատների հետ սեփական երկրում և ապրել կապանքների մեջ, թե լքել ու նոր կյանք ստեղծել այնտեղ, որտեղ քեզ միգուցե չեն էլ սպասում:

Հասկանում եմ, ես էլ դեռ 19 տարեկան էի, երբ իմ ազատությունն էի փնտրում Ատլանտյան օվկիանոսի մյուս ափին: Կարծես ամեն ինչ ունեի այնտեղ` աշխատանք, ընկերներ, լավ միջավայր: Բնակվում էի Նյու Ջերսի նահանգի մի գողտրիկ քաղաքում` օվկիանոսի ափի մոտ: Մի՞թե սա էի ուզում: Ոչ, դեռ ավելին, երջանիկ եմ, որ չորս ամիս հետո մեկ օրում որոշում կայացրեցի ու չվեցի իմ երկիր:
Հետ եկա, որ ապրեմ, հետ եկա, որ պայքարեմ մարդու իրավունքների համար, հետ եկա, որ հավասարություն պահանջեմ,  օգնեմ նրանց, ովքեր օգնում եմ իմ ու քո մայրերին ու քույրերին, հասնեմ նրանց, որքեր մեր անուշիկ փիսիկների ու շունիկների կյանքի համար են դողում, կանգնեմ նրանց կողքին, ովքեր ամեն ծառին սեր են տալիս, որ ես ու դու այդ ծառի տված օդը վայելենք, շնորհակալություն հայտնեմ նրանց, ովքեր մեր տատիկներին ու պապիկներին են աջակցել, երբ մենք բացակայել ենք, ի վերջո եկա, որ իմ ու քո իրավունքները պաշտպանեմ:
Ես չեմ խռովում, երբ դու հեռանում ես Հայաստանից ու ոչ մի քայլ չես անում քեզ հավասար մարդկանց օգնելու համար կամ քո կյանքը քո երկրում բարելավելու համար: Ես ուղղակի ցավ եմ ապրում, որ մեր պետությունը հոգ չի տանում քեզ պահելու ու աջակցելու համար, չի գիտակցում իր կորստի մասին:
Եթե հիմա կարդում ես նամակս ու դեռ մտածում. «գնամ, ոնց գնամ, ուր գնամ», խնդրում եմ մի գնա, սա է քո տունը, իսկ տունը նախ կառուցում են, հետո ապրում, ուրիշ ոչ ոք քո համար տուն չի կառուցի: Արի միասին կառուցենք այն, մեկս հիմքը կգցենք, մյուսը պատը կշարի, մեկն էլ մեզանից հետո կգա ներքին հարդարումը կանի ու կկահավորի այն:

Բոլոր ժամանակների ամենազորեղ երգերից մեկը, որ տասնյակ տարիներ հնչել է Ժակ Բրելի, Մայսա Մատարազոյի, Նինա Սիմանեի, Խուլիո Իգլեսիասի, Ստինգի, Պատրիսիա Կասի և այլոց կատարմամբ, այսօր թարգմանվել է նաև հայերեն` պահպանելով ստեղծագործության ողջ իմաստն ու ուժը:

Ստորև տեղադրված է երգի հղումը Մայսա Մատարազոյի կատարմամբ, խորհուրդ եմ տալիս կարդալուն զուգահեռ լսել այն:

——-

Դու ինձ մի լքիր, մոռացիր ամենը`
Այն, ինչ չի անցնում ու չի մոռացվում,
Բաժանվելով մենք ընդամենը
ժամանակին ենք հանձնվում:
Խնդրում եմ, մոռացիր մեր վատնած ժամերը,
Մեր ծնած ցավերը, մեր ստեղծած սպիները,
Նորից բացիր կնիքված դռներդ,
Որ այնտեղ մտնեն իմ նոր արարքները:
Քեզ կնվիրեմ գոհարներ անձրևի`
Բերված մի երկրից, ուր չկա անձրև,
Կպատեմ մարմինդ ոսկով արևի`
Տալով մարմնիդ անթերի մի ձև:
Կստեղծեմ երկիր, որտեղ օրենքները
Թելադրում է սերը, ուր չկա կռվի օր,
Այնտեղ կպատռեմ ես իմ դիմակները,
Իսկ դու կլինես այնտեղ թագավոր:
Դու ինձ մի լքիր, իմ հիմար բառերը
Ստիպել են ինձ, որ էլ չխոսեմ:
Ես գիտեմ ինչպես են վառվածները
Երկրորդ անգամ փյունիկացել,
Ու գիտեմ ինչպես մի արքա զորեղ
Չասելով ոչինչ մահացավ, գնաց…
Մի՞թե մեր սիրուն չկա ոչ մի դեղ
Ու նա գնալու է արքային համընթաց
Հիմա ես գիտեմ, ինչպես են բոցերը
Բոցկլտալով հրաբուխ դառնում
Ու գիտեմ ինչպես անբերրի հողերը
Երբեմն ավելի են պտղաբեր լինում:
Մի՞թե գիշերվա թախծոտ երկնքում
Իմ անմեղ կիրքը չի կարող ապրել:
Կարմիրն ու սևը ոչ մի դաշինքում
Չհամադրվող երբեք չեն եղել:
Դու ինձ մի լքիր, ես այլևս չեմ լացի,
Ես այլևս չեմ խոսի, ես կթաքնվեմ,
Կդառնամ դիտող քո անց ու դարձի,
Հեռվում թաքնված քեզ կհետևեմ:
Թույլ տուր , որ դառնամ քո ստվերի ստվերը,
Քո ձեռքի ստվերը, քո շան ստվերը:
Դու ինձ մի լքիր, դու ինձ մի լքիր, դու ինձ մի լքիր…

Թարգմանեց` Միշել Պասկալը

Դեկտեմբերի 7-ին Հրապարակ օրաթերթում տպագրված «Միասեռականների բաց նամակը ՀՀ ոստիկանապետին» այնքան էլ միասեռականների կողմից չէր փաստորեն: Պարզապես ուզում եմ հասկանալ, հիմա ով ձեզ գրի, ում կողմից ներկայանա, դուք հավատալո՞ւ եք ու գրեք այդ մասին:

Օրինակ` կլինի վաղը ես զանգեմ Հրապարակ օրաթերթ, ներկայանամ որպես ակադեմիկոս ու բողոքեմ, որ իմ աշխատությունները չեն ընդունվում պետության կողմից:

Եթե ոչ, ապա կնշեք ինչպե՞ս եք ճշտում փաստն իրական է, շանտաժ, թե հորինվածք:

Շնորհակալություն,

Մամիկոն Հովսեփյան 

Второй день нахожусь в Цахкадзоре. Британский Совет организовал встречу журналистов и представителей секс меньшинств. Безусловно в оффлайне не скажешь тех гадостей, которые позволишь себе в онлайне. Была война мнений, было разбросано много камней. Сегодня не то что надо камни собирать, а просто надо впитать все, что тебя окружает и задуматься еще раз над вещами, которые не входят в обязательную программу ежедневных мыслей.
Перед написанием данного поста я и Мамикон из Пинк Армения решили написать все что душе угодно, а потом плюхнуть это в один пост. Что получилось? Не знаю, напишите в комменты.
Есть ли у нас проблемы (я имею ввиду у журналистов и представителей секс меньшинств)? Нет, их нет. Проблемы у нас с людьми, которые в этой гостинице и вне ее приделов. Вот где наши проблемы. Некоторые тетки-уборщицы не хотели убираться у ребят нетрадиционной ориентации сегодня утром. В бассейне тоже встретил мужиков, которые глумились над тем, что им пришлось находиться в этой гостинице в период семинара. «Ապէ կարողա վաղը սաղ թերթերը գրեն, որ մենք ստեղ ենք եղել գալուբոյների հետ » лишь одна из многих фраз, которые произносятся здесь в этот период. Что есть толерантность? Где ее пределы начинаются и заканчиваются?
Толерантность в социологии (от лат. tolerantia — терпение) — терпимость к чужому образу жизни, поведению, обычаям, чувствам, мнениям, идеям, верованиям.
Я думаю это булшит. Мы все ненавидим друг друга, вот что я думаю. Вам кажется, что уборщицы, которые убирают комнату пузатеньких дядей, не огрызаются за их спиной? Кого-то обзывают голубком, а кого-то жирной свиньей, которая несправедливо разбогатела
Анализируя два дня моего пребывания здесь я понимаю следующее. Если бы семинар был с представителями полиции, то их бы уборщицы назвали «Ժողովրդի արյուն խմող մենթեր» , а дяденьки, наверное бы сказали «Ախպեր էս պագոնավոր շները ուրդուց մեր գլխին ընգան».
У нас это в крови. Прикреплять шаблоны и клише к представителю любой касты. Да да, именно касты. Мы не общество. Мы совокупность разнообразных каст, которое еще не поняло, ЧТО ХУЖЕ, когда министр получает 200 000 драм ежемесячной зарплаты, но ездит на машине за 60 000$, или семинар в Цахкадзоре с дискуссией между секс меньшинствами и журналистами?
Почему мы толерантны к несправедливости, но не толерантны к секс меньшинствам?
Где приоритеты? Что унизительнее? Ориентация или коррупция? Чего мы добьемся?
Да ни фига мы не добьемся, потому как пишем мы для каст «уборщиц-реформаторов» и «дяденек-черный внедорожник». Как вызвать понимание и толерантность у людей, которые и так все решили, а точнее за которых решили, что и как они должны думать?
Вопросы, вопросы, вопросы…….а ответов не нахожу. Почему мы не гнобим нечистоплотных людей, которые обворовывают народ, но с удовольствием гнобим людей, которые отличаются ориентацией? Может опять турки с азиками виноваты? А что для вас толерантность?
А здесь Мамикон отличился.

Արման Սուլեյմանյան

Վերջերս անընդհատ նոր արտահայտություններ եմ լսում, նոր տերմիններ, որոնք ուղեղիս չեն հասնում: Ունեմ մի քանի տարբերակ, սրանցից մեկը հաստատ ճիշտ կլինի.

«Ռադիո Վանը» իր բլոգում ուրախ-ուրախ հրապարակում էր, որ փերտվարի 18-ին ուղիղ եթերում լինելու է նույնասեռականության վերաբերյալ հաղորդում` նկատելով, որ Հայաստանում արդեն կան նույնասեռականների ծանոթության կայքեր: Բլոգում լրագրողը մեջբերում էր կատարել ծանոթության էջերից մի քանի տող, դրանով հայտնել իր զարմանքը, սակայն նման տողեր, դեռ ավելի սարսափելի ակնարկներով, կարելի է տեսնել նաև տարասեռական երիտասարդների ծանոթության էջերում:

Ինչևէ, կարդալով լրագրողի հեգնանքը, հրավիրվածների անունները ու վաղուց արդեն ճանաչելով ռադիոյի տնօրենի դիրքորոշումը, լիովին պատկերացրեցի հաղորդման ընթացքը:

Հաղորման հյուրերն էին հասարակական ու քաղաքական գործիչ Խաչիկ Ստամբուլցյան (գոնե նա իրեն այդպես է անվանում), հոգեբան Իրինա Ծատուրյան (Սովետի փլուզումը ծանր է տարել) և նույնասեռական Արթուր (գաղափար չուներ նույնասեռականության մասին):

Հաղորդավարուհին, դե բնական է, ողջ եթերը ողողել էր սեփական կարծիքներով, անգրագետ տերմիններով ու «բարձրախոս եմ գտել պիտի խոսեմ» վիճակներով: Նա եթերը ողողեց «համասեռամոլ» տերմինով, «ցավոք մեծ տարածում է գտած», «պահպանողական ժողովուրդը պետք է դեմ լինի» և նմանատիպ այլ արտահայտություններով` ողղված նույնասեռականությանը:

Բազմիցս այս հարցին ագրեսիվ արտահայտված Խ. Ստամբուլցյանը եթեր էր եկել Աստվածաշնչով` այնտեղից մեջբերումներ անելու նպատակով, սակայն նշեմ, որ նրա կատարած մեջբերումների բացատրությունը հիմնված էր սեփական երևակայության վրա: Շատ հիացած էի, երբ պարոնը հիշատակեց գրքից մի տող, եթե որևէ տղամարդ պարկի այլ տղամարդու հետ որպես կին, ապա նրանք պղծություն գործած կլինեն: Ինչ-որ տեղ համամիտ եմ, տղամարդու հետ պառկեք որպես տղամարդ, , նախ տղամարդու մարմինը լրիվ այլ է ու սեռահարաբերությունն էլ այլ կերպ է ընթանում, բացի այդ էլ չեք սրբապղծվի:

Ստամբուլցյանը համարեց, որ նույնասեռականությունը երկիր քանդելու միջոց է և այն տարծվել է ԱՄՆ-ից, իսկ լրագրողը համամիտ էր` համարելով նրա արտաբերած ցանկացած միտք խելացի:

Արթուրը համարում է իրեն թույլ էակ, նաև ցանկաթյուն է հայտնում դառնալ կին: Կարծում եմ այստեղ ռադիոյի անձնակազմը անտեղյակության պատճառով սխալ ընտրություն էր կատարել, քանի որ ցանկանալով զրուցել նույնասեռականի հետ` նրանք հրավիրել էին տրանսգենդերի: Տրանսգենդերն էլ կրող է լինել նույնասեռական կամ տարասեռական, տվյալ դեպքում ռադիոյի բախտը բերեց: Ափսոս, որ երիտասարդը ընդհանրապես տեղեկություն չուներ նույնասեռականության մասին:

Պարոն Ստամբուլցյանը տեսենելով, որ Արթուրն անտեղյակ է, բացատրեց նրան, որ նույնասեռականները սանձարձակել են իրենց ցանկությունները ու դարձրել այն հագուրդ: Փորձեց նաև մեկ այլ պատմագիտաբժշկաաստվածաբանական բացատրություն տալ` ՁԻԱՀ-ը վերագրելով նույնասեռականներին.

- Քո մոտ միասեռական դև է նստած, օգտագործում է քո մարմինը: Ձեր աղիքը կոյուղի է ու օգտագորում եք սեռական հարաբերության համար: Սպերմատոզոիդը ընկնելով այդ միջվայրի մեջ` ինքը բերում է արատավոր մի երևույթ, մարմնի մեջ առաջանում է այդ վիրուսը, որ մտնում է իմունային այդ լինֆոցիդ հանգույցներում և իմունիտետը քայքայում է: Սա ձեր պատիժն է:

Հոգեբանի բացատրությունը շատ համապատասխանում էր ԵՊՀ-ի գրադարանի 40-ականների գրականությանը, երբ այն ժամանակ բացակայում էին լուրջ հետազոտությունները նույնասեռականության վերաբերյալ, իսկ մասնագետները, հինվելով իրենց երնթադրությունների վրա, տպագրում էին գրքեր: Նա բացատրեց, եթե երեխան նույնասեռական է, ուրեմն ընտանիքում կան պրոբլեմներ, կա շատ իշխանատենչ մայր կամ հայր, երեխան չի ընդունում իր հորը, հայրն ու մայրը լավ չեն ապրել, երեխան վերցնում է իր վրա կնոջ դերը, չի ստանում ուշադրություն, անտարբերության է մատնված լինում: Ավելացրեց, որ ամեն էակ սիրո կարիք ունի, երբ որ երեխան չի ունենում հնարավորություն բնականոն ձևով արտահայտել այն, նա գտնում է այդ տարբերակը (ի նկատի ունի նույնասեռականությունը), բացառությամբ այն 10 տոկոսի որ ծնվում են նույնասեռական, մոր հղիության ժամանակ հորմոնալ խաղտում է լինում, էպիդեմիաներ և այլ բաներ ազդում են պտղի զարգացման վրա: Սակայն նշեց որ դա հիվանդություն չէ:

Արթուրը լրիվ համամիտ էր հոգեբանի ասածների հետ:

Հոգեբանն ավելացրեց, որ նույասեռականությունը զարգանում է նաև, երբ որ լինում է միասեռ միջավայր, կամ որ ծնողները աղջիկ են կամեցել ունենալ ու տղա է ծնվել, իրենց տղայի մազերը չեն կտրում , կամ աղջկան մեծացնում են իբրև տղա:

Ստոմբուլցյանը փաստորեն Աստվածաշնչից բացի անտարբեր չի ևս մեկ գրքի նկատմամբ «300-ի կոմիտե» որտեղ իբր բացատրված է, թե ինչպես 6 միլիարդ մարդկանց դարձնել 1 միլիարդ և այդ ձևերից են նույնասեռականությունը, վիրուսները և այլն, իսկ այս ամենը Սորոսի և Մասոնների ծրագիրն է: Այնուհետև նա մեկ պայծառ օրինակ բերեց, որ պոռնիկը դարձավ սուրբ ինչես Մարիա Մագդալենան, ուրեմն Արթուրն էլ կարող է:

Հաղորդավարուհին մեղանչելով իր միտքն արտահայտեց. «Կառավարությունում կամ մարդիկ, ովքեր կրում են այդ ախտը, ինչ իմանաս գուցե նույնասեռականների ճնշումը կամ գաղտնիքների բացահայտումն է ստիպել ստորագել ՄԱԿ-ի համաձայնագիրը»: Հետո իր հետաքրքրությունը չզսպելով` հարցրեց, թե ինչ հարթություններում են ավելի շատ նույնասեռականները: Հաղորդավարուհին նաև անկեղծ պատմեց, որ հաղորդումից առաջ է կարդացել ՄԱԿ-ի հռչակագիրը ուղղված սեռական փոքրամասնությունների պաշտպանմանը, եթե շուտ իմանար, ապա աղմուկ կբարձրացներ, որ դեմ գնային այդ համաձայնագրին:

Արթուրը մի առաջարկ արեց, որ նույնասեռակաանների սպանդ կազմակերպեն, սակայն համոզված լինելով, որ Հայաստանի 90 տոկոսը կոչնչանա, իսկ Ստամբուլցյանը վիրավորվեց նման տոկոս լսելուց: Հաղորդավարուհին վիճակը շտկելու համար մտածեց, որ խոսքը երկսեռականների մասին է ու երբեմն այպիսի բաներ է նա լսում, որ ապրելը չի գալիս:

Հուսով եմ մոտ ապագայում ինքնասպանության դեպքեր չեն գրանցվի «Ռադիո Վանում»:

Արթուրը նաև հիշեց այն «քյառթու» տղաներին, ովքեր ընկերների հետ կհարձակվեն նույնասեռականների վրա, իսկ երբ մենակ են, այնպիսի բաներ կանեն, որ կզարմանաս: Արթուր, մի՞թե զարմացել ես նրանց կողմից մատուցած օրալ հարաբերությունների վրա, թե՞ այլ առիթներ են եղել:

Չէի տեսնում եթերը, բայց զգում էի հաղորդավարուհու սթրեսը, քիչ էր մնում գլուխը դներ Ստաստտմբուլցյանի ուսին ու առատ լաց լիներ:

Հոգեբանը, կամ պատահմամբ այդ կոչումը ստացած կինը, ավելացրեց, որ նույնասեռականությունը մոդա է դարձել, մեկը մյուսին նայելով ընդօրինակում է: Իսկ Ստամբուլցյանը հստակ պնդեց, որ դա Ամերիկայից եկավ ու վարակեց մեր երկիրը: Հաղորդավարուհին էլ վերջին նոտան խփելով ասաց, որ նույնասեռականությունն ու պեդոֆիլիան նույնն են: Հոգեբանի հիմնավորումներից էր նաև, որ նույնասեռականությունը բերում է պսիխոզների ու նևրոզների: Իսկ Ստամբուլցյանի վերջին խորհուրդը ի գիտություն իմացեք.

– Հեռու պահեք Ձեր զավակներին, ու Ձեր ականջները փակեք:

Այո՛, պարո՛ն, մեր սերունդն ու զավակները պետք է հեռու մնան նման գործիչներից, հոգեբան կոչվածներից ու Հայաստանի անգրագետ սեքսապաթոլոգներից, դուք ազգը տգիտության եք մատնում, ներշնչում զզվանք, ատելություն, ագրեսիա, խթանում խտրականությունն ու թշնամանքը:

Վախը անգրագիտության արդյունք է, մարդը վախենում է տեղեկացված չլինելու պատճառով, ու երթադրություններով փորձում է գյուտեր հորինել: Իսկ դուք վախենում եք, վախենում նույնասեռականներից, դուք հոմոֆոբ եք:

86 տարի առաջ ծնվեց հայ նոր տաղանդ, ով համատեղեց արվեստը, սերը և գեղեցկությունը, նոր շունչ տվեց մշակույթի զարգացմանը: Ինչպես և շատ հանճար նույնասեռականներ, նա էլ արժանացավ ատելության, բռնության ու հեգնանքի, սակայն ազգս հպարտ ասում է.

«Փարաջանովը հայ է, նա մերն է»: Ուրեմն դադարեք ատելությունն ու գնահատեք մարդուն ինչպիսին նա կա: Շնորհավոր ծնունդդ Փարաջանով:

Ես դեռ կասեի ոչ թե նա է մերը այլ մենք ենք նրանը, շատ դեռ ունենք սովորելու նրանից, թե ինչպես կյանքը վայելել:

Դ. – կինո նկարահանել սովորեք իրանից… ինքը ռեժիսյոր ա…

Մ.Կ. – Փարաջանավի թանգարանում 4 տարի առաջ շատ տգետ փոխազրույց ունեցա տեղի երկու ղեկավար կանանց հետ: Լաչառացան ու հիստերիկների նման ընկան հետեվիցս երբ ասեցի որ նա միասեռ էր: Տեսնեիր միայն իրենց վրդովմունքը: Կարծես թե վիրավորել էի իրանց ֆանտազմը: Ուզում էի ասեի աղչիկներ եթե արդյոք նա հեշտոց սիրեր ձեզ շնորիվ կանցներ առնանդամի: Բայց զսպեցի ինձ

Գ.Թ. – Տենաս Փարաջանովը հայերի մասին ի՞նչ կաչծիք ա ունեցել

Դ. – ավելի լավ ա չիմանանք… պֆֆֆֆ…. պատկերացնում եմ…

Մ.Ս. – Հա դժվար չի պատկերացնել

Ա.Մ. – Լավ էդ ազգը ե՞րբ ա ուշքի գալու: Մի՞թե դժվար ա ես տափակ մենտալիտետից դուրս գալ: Ի՞նչ ենք արել իրանց: Կարո՞ղ ա չենք «արել» դրա համար:) Իսկ միգուցե պետք չէր, որ ինքը բացահայտ խոսեր դրա մասին, ու ոնց որ շատ-շատերը էդ ժամանակ պարզապես վախենում էին բարձրաձայնել իրենց նույնասեռական լինելը: Հոմոֆոբիան միշտ էլ էղել ա ու կմնա, չէ որ մարդիկ կոմպլեքսներ ունեն:

Դ. – հիմա էլ շա՜տ նույնասեռական հայտնիներ կան, որոնց սեռական կողմնորոշման մասին մեծ մասը չգիտի ու չի էլ իմանա… հո չդառան նատուրալ… դրանից…

Մ.Կ. – Հետազոտաղներին մի խորհուրդ՝ կարդացեք Փարաջանովի նամակները իր տիկին Սվետլանաին: Նրանցից մեկում նա գրել է որ բանտում կարդացել է ռուս գրող Չուկովսկիի Օսկար Ուայլդի բիոգրաֆիան որտեղ շատ անալոգիա կա իրա կյանքի հետ

Դ. – խեղճ Փարաջանով… շատերս (այդ թվում և ես) “Նռան գույն“-ից բացի չգիտենք էլ ինչ ա նկարահանել… ու չենք կարա արվեստը դատենք, անձնականն ենք դարձրել թեմա… եսիմ էրեխեք… եթե ես մեռնեմ ու իմ հոգին մտնի ֆեյսբուք սենց խոսակցություն տենա, լրջով կնեղանա… մի հատ մատը կտնգի կասի. “Ի՜, ուրեմն հավայի՞ էի էնքան գրում, մի երկու անգան ո* կտայի կպրծնեի էլի“…

Վ.Հ. – ազգից մի խոսեք…ու չփորձեք ընդհանրացնել…. Փարաջանովն էլ մեծությունա և վերջ, լինի նույնասեռական թե ոչ էդ տենցա ու ՖՍՅՕ!

ՄՄԿ – շատ շնորհակալ եմ բոլորիցդ, որ սենց ակտիվ քննարկել եք, շատ համամրիտ եմ Վ.Հ.-ի հետ, որ մարդը մարդ է անկախ նրա սեռական կողմնորոշումից, պարզապես ցավալին էն ա, ինչպես Մ.Կ.-ն պատմեց, երբ ասում ես, որ մարդը նունասեռական է, միշտ ժխտում են էդ փաստը, կարծես մի գարշելի վիրավորանք ես ասում

Վ.Գ. – Ազգային մենթալիտետը բնութագրել իբրեւ հոմոֆոբ նշանակում է ռասիստական հայացք: Հոմոֆոբիան ազգություն չունի, պատճառներից շատերը քրիստոնեության մեջ են:

Ս.Կ. – Դուք ել դրսևորեցիք կրոնական անհանդուրժողականություն: Կրոնից չի, մարդուց է: Բա իսլամից տառապողներն ինչ ասեն… Մարդուց է… կրոնից չի… Փչացած մարդիկ են փչացնում և խեղաթյուրում այս կամ այն կրոնը:

Մ.Կ. – Ճիշտա Վ.Գ., բայց նույնիսկ քրիստոնեականների մեչ ահագին փոփոխություն կա: Օրինակ բողոքական որոշ եկեղեցիները Սկանդինավիայում, Գերմանիաում, Բելգիաում եվ Անգլիական եկեղեցին ընդունում են միասեռների պսակը:

Ա.Գ. – Քաղկեդոնի ժողովի պատճառով Քրիստոսի Եկեղեցին բաժանվում է երկու մասի։ Հռոմի եւ Բյուզանդիայի Եկեղեցիները կազմում են քաղկեդոնական բլոկը, արեւելյան ազգային՝ Հայ, Ասորի, Ղպտի, Հնդիկ Մալաբար եւ Եթովպիայի Եկեղեցիները կազմում են հակաքաղկեդոնական բլոկը եւ բաժանվելով Հռոմի ու Բյուզանդական կայսրության Եկեղեցիներից, զարգանում են ինքնուրույն ճանապարհով։ Նման պայմաններում Հայ Եկեղեցին Հայաստանի Եկեղեցուց դառնում է Հայ՝ ազգային Եկեղեցի, որի սահմանները դուրս են գալիս Մեծ Հայքից եւ տարածվում այնտեղ, ուր որ ձեւավորվում են հայկական իշխանություններ եւ գաղութներ։ Լյութերական կամ կաթոլիկ եկեղեցիներից որոշը ընդհունում են նույնասեռկանությունը, հայ առաքելականը ոչ…

Արդեն մեկ շաբաթից ավել է ինչ գործընկեր կազմակերպությունների հետ մշակում ենք դեկտեմբերի 1-ին կայանալիք «ՁԻԱՀ-ի Դեմ Պայքարի Համաշխարհային Օրվան» նվիրված հանրային միջոցառման նախագիծը: Բոլորս բավական հուզված ենք, քանի որ նախատեսում ենք նմանը չունեցող ու տպավորիչ միջոցառում:

2006թ. աշխատում էի Բժիշկներ Առանց Սահմանների միջազգային մարդասիրական կազմակերպության հունական բաժանմունքի Գյումրու գրասենյակում որպես սեռական առողջության խորհրդատու:

Պատկերացնել նույնիսկ չէի կարող, թե ինչպիսին կարող են լինել Երևանի Պետական Համալսարանի դասախոսներ, դեկավարններ և այլ դիրք զբաղեցրած «գրագետ ու կարդացած» անձիք:

Կնոջ հարցը մեկ այլ պատմություն է: Միշտ լսում եմ, որ տղամարդը պետք է հարգի ու սիրի կնոջը, հոգատար լինի կնոջ նկատմամբ: Մի տեսակ թվում է, այլ մոլորակից էակներ ենք բերել ու հոգ ենք տանում նրանց մասին: Մտածում են, եթե կինը վախենում է տղամարդուց, ուրեմն հարգում ու սիրում է: Չէ, սերն այլ բևեռում է, վախն` ուրիշ:

Կնոջը դարձնում են լվացք անող, ճաշ եփող, տուն մաքրող, երեխա խնամող մի էակ: Ախր հիմա լվացքի մեքենաներ կան, սպասք լվացող մեքենաներ, պատրաստի ճաշեր, դե Ճապոնացիներն էլ լավ ռոբոտներ են պատրաստում, օր օրի կատարելագործում են տեխնիկայի ոլորտը, բա էլ կինն ում համար է՞, միևնույնն է սեքսում էլ կնոջ հետ ազատ չեն, տղամարդիկ նախընտրում են այլ կանանց հետ հարաբերություն ունենալ, տղեքի հետ էլ վատ չի ստացվում, ասում են դա էլ իր տեղն ունի:

Հոմոֆոբիա – հունարեն հոմոս` մեկ կամ նույն, ֆոբոս` վախ:
Բացատրվում է որպես վախ և զզվանք, կամ խտրականություն ընդդեմ նույնասեռականության կամ նույնասեռականների (հոմոսեքսուալ):
Այն հաճախ արտահայտվում է որևէ վարքով, օրինակ խտրական վերաբերմունք, կամ վախի և հակակրանքի միջոցով:
Տերմինն առաջին անգամ օգտագործվել է 1971թ, չնայած երևույթը նկատելի է եղել 1950-ականների կեսերից: 1971-ին առաջին անգամ հոմոֆոբիա բառն օգտագործվեց անձը բնորոշելու համար, որը բացատրվեց որպես հոգեկան խանգարում ուղղված նույնասեռականներին:
Խորհրդային Միության տարիներին նույնասեռականությունը համարվել է քրեորեն պատժելի Հայաստանում և նույնասեռականներին նկարագրելու համար օգտագործվել են վիրավորական և նվաստացնող տերմիններ, ինչպիսիք են` արվամոլ, համասեռամոլ, “մոլ” վերջավորությամբ տարբեր տերմիններ, նաև ռուսերենից ու թուրքերենից վերցված այլ հայհոյանքներ: Չնայած նման բառերը դեռևս հայկական բառապաշարից դուրս չեն եկել, բայց 2003թ-ից այլևս նույնասեռ հարաբերությունների համար օրինական պատիժներ չեն կիրառվել: Ի հակադրում օրենքի, մինչ օրս մույնասեռականների իրավունքները ոտնահարվում են, նրանք երթարկվում են ֆիզիկական, հոգեբանական ր սեռական բռնությունների հասարակության և օրենքի պաշտպան կոչված ոստիկանների կողմից:
Ի դեպ, կան ֆոբիաներ, որոնք կառուցված են ավանդույթների ու կարծրատիպերի հիման վրա և այնպիսիք, որոնք առաջ են գալիս սեփական կողմորոշումը թաքցնելու համար:
Բավական բացասական վերաբերմունք են դրսևորում իշխանավորները և երկիրը ղեկավարող համակարգի անդամները, ովքեր համարում են նույնասեռականությունը հիվանդություն, շեղում, խանգարում և ազգային անվտանգության սպառնալիք:
Օրինակ ինչպես որոշ քաղաքական գործիչներ հայտարարում են, որ ապրում է նորմալ հայկական արժեքային համակարգով, ընդունում է, որ մարդը իրավունքներ ունի, որոնք չպետք է ոտնահարվեն, բայց, օրինակ, սեռական փոքրամասնություններին, որպես հայ տղա, չեն ընդունում ու այդ երեւույթին կտրուկ դեմ են: Կամ լիովին նորմալ է Հայաստանում լինել առողջապահական ոլորտի աշխատող ու չկարդալ Համաշխարհային Առողջապահական Կազմակերպության պարզաբանումները, որ 1973թ. նույնասեռականությունը հանվել է հիվանդությունների շարքից:
Նման քայլերը մեծապես տգիտության արդյունք են, որն արտահայտվում է ճնշող հայրիշխանական համակարգը պաշտպանելով ու ներկայացնելով որպես համազգային արժեք: Հեղինակավոր պետական գործիչների կողմից արտահայտված կարծիքները կարող են հասարակության կողմից ընկալվել որպես պաշտոնական քաղաքականություն։
Անհանդուրժողականություն է դրսևորում նաև քրիստոնեական եկեղեցին` համարելով նույնասեռականություն մեղք: Իսկ լրատվամիջոցները, երբ խոսում են նույնասեռականության մասին, ապա հաճախ կապում են այն հանցագործությունների հետ, ՄԻԱՎ վարակի, թմրադեղերի կամ մարմնավաճառության: Ուրեմն նման ապատեղեկատվությունից ի՞նչ պետք է սովորի հեռուստադիտողը կամ դեռահասը` իր սիրելի ամսագիրը կարդալուց:

Հայաստանի Բրիտանական Խորհուրդի աջակցությամբ նոյեմբերի 4-ին Ռադիո Հայը կազմակերպել էր եթեր` նվիրված սեռական կողմնորոշվածությանը, խտրականությանն և կարծրատիպերին` ուղղված սեռական փոքրամասնություններին Հայաստանում: Հաղորդման հյուրերն էին քահանա Տեր Ղազար Պետրոսյանը և լրագրող Լուսինե Վայաչյանը: