www.CaucasusNow.com

“Ատում եմ ջազը, շատ եմ սիրում ռաբիս երաժշտությունը”,-ասում է 18-ամյա Նարինեն:  

 Այսօր նախասիրությունների ու ճաշակների մեծ փոփոխություն է նկատվում:

“Ոչ միայն մեր հանրապետությունում, այլև ուրիշ երկրներում էլ երաժշտական վակուում է գոյացել: Այդ վակուումը պետք է լցվի, և այն Հայատանում լցվում է ամեն տեսակի պորտապարային ելևեջներով”,-ասում է ջազմեն Լևոն Մալխասյանը:

Ժուռնալիստական հարցման արդյունքում, որին մանսակցեցին 30 երիտասարդներ, հորիզոնականներով դասակարգելիս կստացվի հետևյալ պատկերը`

1. Ռաբիս

2. Փոփ                                      

3.Դասական

4.Ռոք

5.Ջազ

Այսօր անորակ երաժշտություն լսվում է ամենուր` խանութներում, երթուղային տաքսիներում, անգամ փողոցում:

Ճաշակի դեգրադացիայի պատճառը արվեստագետների ու հոգեբանների կարծիքով լրատվամիջոցների սխալ քարոզն է. նրանք հիմնականում քարոզում են ցածրորակ, պարզունակ, բայց եկամտաբեր երաժշտություն, որն ավելի հատուկ է ռեստորանային, “վետերոկային”  վիճակներին:

Հանրային հեռուստատեսությունը դասական և կամերային երաժշտություն է հեռարձակում  շաբաթական մի քանի օր հիմնակնում կեսգիշերն անց` ժամը 2-ից կամ 3 անց կեսից:

Նոր ալիքը շաբաթական 2 օր եթեր է հեռարձակում “Մեր ռետրոն” հաղորդումը` առավոտյան ժամը 9-ին և կիրակի օրը երեկոյան 22.25, և “Ջազի ժամ” հաղորդումը շաբաթական 3 օր` առավոտյան 4.15, երեկոյան 18.20 և 21.30 :

Կարելի է մոտավորապես հաշվարկել, թե այդ ժամերին ինչ քանակությամբ լսարան կարող են հավաքել այդ հաղորդումները:

Իսկ “Դար 21” երաժշտական հեռուստաալիքը դասական կամ ջազային երաժշտություն ընդհանրապես չի հեռարձակում:

Ռադիոներն էլ գրեթե նույն սկզբունքով են աշխատում, ինչ հեռուստաստեսությունները, բացառությամբ “Վեմ” ռադիոկայանի:

Ու չնայած ստեղծված իրավիճակին` Լևոն Մալխասյանը գտնում է, որ լավ երաժշտության դեմ պայքարել պետք չէ` լինի դա ռաբիս, դասական, թե ջազ:

“Եթե լավ, որակյալ կատարումներ են` հարուստ իրենց օրանժներով, կարելի է միայն ողջունել: Իսկ անորակ երաժշտությունը միանգամից  ջնջելը հնարավոր չէ և պետք էլ չէ”:

Ժողովրդական երգիչ Ռուբեն Մաթևոսյանը նույնպես սխալ է համարում պայքարելը մի երաժշտության դեմ, որը լսարան ունի:

“Սկզբում պետք է ժողովրդին կրթել”,-առաջարկում է նա:

 Հոգեբան Սեյրան Ամիրյանի հավաստմամբ երաժշտական ընկալումը բացի ընտանիքի դաստիարակությունից և միջավայրից, մեծամասամբ փոխանցվում է ժառանգաբար:

Ըստ նրա` մենք մեր հոգում ունենք ռիթմի կառուցվածքներ` հիմնական ալֆա-բետա ռիթմերը, որոնք մեր օրգանիզմում կարգավորում են ամեն ինչ:

“Ամեն ազգ ունի իր երաժշտությունը իր ռիթմիկայով: Մեզ համար, օրինակ, ճապոնական կամ չինական երաժշտությունը ըմբռնելի չէ, որովհետև ռիթմի կառուցվածքներն են ուրիշ: Նույն կերպ ռաբիս երաժշտությունը անընդունելի է մեզ համար, որովհետև ռաբիսը մաքուր երաժշտություն չէ, այն խառնուրդ է արաբական և թուրքական երաժշտությունների”,-ասում է նա:

Այս ամենին ռաբիս կատարող Սպիտակցի Հայկոն պատասխանում է.

“Էն մարդիկ, ովքեր քննադատում են ռաբիսը, երաժշտությունից բան չեն հասկանում, էնքան որ անկապ խոսում են”:

Ռաբիսի երկրպագուները այս երաժշտությունը  “արդարացնում” են ուրախ ժամանակ անցկացնելու ձգտմամբ: Ոմանք այն առաջարկում են փոխարինել ժողովրդական երաշտությամբ:

“Որ ասում են դրա տակ են պարում, ուրախանում հարսանիքներում, սուտ է, որովհետև կարելի է պարել, ուրախանալ ժողովրդական երաժշտության տակ”,-կարծում է 30-ամյա Անուշը:

Եվ ,այնուամենայնիվ, տարբեր կարծիքներով և մերժողական տրամադրություններով հանդերձ`  երիտասարդները կատարում են իրենց ընտրությունը իրենց  ճաշակով և հայեցողությամբ:

“Երաժշտությունը մեր վարքի դրսևորումներից մեկն է-ասում է հոգեբան Ամիրյանը,-

այն մեր կյանքն ու կենցաղն է: Մենք ռաբիս ենք մեր կենցաղով: Մենք հետ ենք գնացել ճաշակով, գաղափարախոսությամբ”:

Հ.Գ. Ամերիկացի գիտնակնների կարծիքով` եթե հղիության ժամանակ կինը  օրական 1-2 ժամ երաժշտություն լսի, երեխայի մոտ ռիթմի զգայունությունը ավելի բարձր կլինի, քան այն կնոջ երեխայի, ով երաժշտություն չի լսել: Իսկ եթե այդ երաժշտությունը լինի դասական, կծնվի ինտելեկտուալ երեխա:

Art Sharing

  Sign up and Share your art - poetry, story, drawing, photo, music composition, song or film

  http://www.bigfamily.am/art

the most popular artworks will be published in the blog

May be “this” came from the president of the republic, who had taken it from the presidents of other countries and these presidents took it from the best image-makers of the world…

Anyway, the important part of this “taking from each other” story is the fact that listens to jazz music became an indivisible part of Armenian society’s life especially among average and high nap (though I am against of dividing society in such a stupid form).

Now in Yerevan, if you are a banker, for example, have a high rewarded work, own car, wife and lover, the compulsive part of your life is attending  jazz clubs and listening to jazz radio in car or keeping some jazz CD’s in your car box like Oscar Peterson, Duke Ellington or Louis Armstrong at worst.

And these all not because of rich pocket that changes peoples music taste but because now they can allow themselves “to do it”. Version of why not?

Going on in this style: Yerevan’s jazz clubs or the places where play jazz, mostly attend people like the banker from my example and his friend’s ensemble. And it’s no news no more that these people come to Paplavok café to have a dessert after the restaurant’s eating or to show the others they also are here or to smoke a cigarette and all these under the jazz music. The Malkhas’s club is another foppish place: (Malkhas is an Armenian popular self-taught pianist who has opened a jazz club in Yerevan, if I’m not mistaken a year ago). The club, Avantgarde Folk Music Club…. jazzes’ places are o lot. And there are a lot of jazz real lovers and defenders.

That’s why Armenian jazzmen are almost excellent. It’s not only my-dilettante jazz listener’s opinion but musicians say so and this is serious. Artem Ayvazyans’s than Konstantin Oberlin’s-Armenian jazz band the best big bend for many years, Time Report, saxophonist Armen Husnunts, Cats, pianist Vahagan Hayrapetyan: good musicians are too many. Only the fact how many talented future musicians study in Conservatories jazz faculty is enough to be sure for the Armenian jazz music future.

And I said all these to summarize that “jazz bum” in Armenia started not because people became richer but because the musicians are good and we have conscious spectator. I hope so.

My Georgian and Azerbaijan friends told me that in their countries there is also a “jazz bum”. As for other Caucasus countries I have no information (will glad anyone to inform me).

A thing I see for sure. If we are going to listen to jazz like the people from my examples very soon we will have a jazz Caucasus style which indivisible part will be listening to it during eating barbecue. :))))))
 
P.S. It would be interesting if Robert Kocharyan prefers black metal except for jazz and would attend rock clubs. All the ministers would summit talks under rock music and in rock clubs. Really great, isn’t it?

Sincerely yours  blansh