Your Truth About Caucasus

Ամառվա մի շոգ օր

Filed under: Queering Yerevan — Tags: — Nelli Sargsyan-Pittman @ 8:54 pm May 5, 2012

Նելլի (Ն)՝ լու՛ս, իսկ քո էդ կամերայի օգտագործումը պրինցիպիա՞լ ա:
լուսինե (լ)՝ Հա՛, կարևոր ա, բայց ոչ էդքան կամերայի, այլ ժապավենների օգտագործումը:
Ն՝ Ի՞նչն ա կարևոր:
լ՝ Չգիտեմ, ինձ համար (3 վայրկ լռություն) մի պահ էղավ, որ տենց անընդհատ հետաքրքիր էր էդ ֆոտոները: Դե ես երբեք ֆոտո, լուսանկարչությունը ինձ հետաքրքիր չի էղել: Նենց խոխմ ա էղել: Ես միշտ զարմացել եմ՝ ոնց կարա արվեստագետը լուսանկարչությամբ զբաղվի (ծիծաղ): Ու տենց ինչ-որ մի պահ էղավ, որ տան, էդ ընտանիքի ալբոմն ես նայում: Դե Սովետում շատ էին իրար նկարում: Հետո ինչ-որ տեղ իմ բանի, ծնված օրվա հետ էի կապում էդ կամերայի լինելը, որ էդ առաջին կամերայով, որ նկարեցի էդ պրակտիկան, բան, էտի կամերան էր կարևոր ըտեղ: Էդ ժամանակ, որ ես ծնվել եմ էդ կամերան ГДР-ից ա էկել, բայց թանկ ա էղել, շատ քիչ մարդ ա ունեցել: Բայց ավելի շատ ինձ համար կարևոր էր կանանց, կանայք ինչով էին զբաղվել էդ ժամանակ: Էդ ավելի շատ, ինձ շատ բան արեց: Ու ես գիտեի, որ կանայք էլ են լուսանկարել: Բայց ամենաբանը, որ տղամարդիկ են էլի միշտ կանանց նկարել ու էն տեղերում, որտեղ իրանք են ուզել կանանց նկարել: Այսինքն՝ միշտ էն դերում, որտեղ իրանք են ուզել, որ էդ կինը էդ դերում լինի: Ոնց որ համ էլ տենց  ու համ էլ, ասենք, ես իմ պատմությունը ունեմ կանանց մասին, չէ՞: Ասենք՝ էն ժամանակ ինչպիսին են էղել: Ֆոտոներում իրանք ինչպիսին են: Տենց ոնց որ ուզենաս համ էլ վերականգնես էդ հիշողությունը:
Ն՝ Էլի վերանայման, ոնց որ, բան լինի:
լ՝ Հա:
Ն՝ Ինչ հետաքրքիր ա:
Շուշան (Շ)՝ Շատ տարբեր ձևերով ենք, հա՞, աշխատում: Շատ անկախ ենք աշխատում: Բայց կա, ինձ թվում ա, էդ վերանայումը ու փորձել մեկը մեկին թարգմանել, հասկանալ՝ դիմացինը ինչ ա անում: Անընդհատ էդ դիալոգը ոնց որ:
Ն՝ Գիտե՞ս ինչն ա ինձ շատ հետաքրքիր, որ համ վերանայում եք ինչ-որ նույն ժամանակ կամ տարբեր ժամանակ, բայց էդ չի դառնում էլի էդ նախկին ասած ոնց որ մի մարմինը, մի հայացքը, էլի: Տարբեր հայացքներով ու էդ հնարավորությունը, որ հնարավոր ա նույն բանը տարբեր ձև հիշել, տարբեր ձև տեսնել, տարբեր ձև իմանալ, տարբեր ձևով ծանոթանալ շատ հավես ա:
Շ՝ Հա՛:
լ՝ Հետո բաներն էլ ա տարբեր, մեթոդներն էլ ա տարբեր: Շուշանը գրող ա [ես էտ ձև բան չունեմ, ասենք]
Ն՝ [հա, ըհը, մեդիումն էլ ա տարբեր]:
Շ՝ Հա մեդիումներն էլ ա տարբեր: Գիտե՞ս, ոնց որ սենց լինի՝ իրանց կարելի ա առանձին նայել, բայց միասին իրանք լրացնում են իրար, ինձ թվում ա: Ու ավելի շատ են խոսում իրար հետ: Ու պարտադիր, գիտե՞ս ոնց ա, միտումնավոր իրար հետ չեն խոսում, բայց դու, եթե ուզենաս, դու էդ կապերը քո ձևով կստեղծես: Այսինքն՝ տրվում ա լրիվ ունկնդիր, ընթերցողին կամ նայողին, որ ինքն ա կապերը ստեղծում:
Ն՝ Իսկ Լու՛ս, որ կարդում ես Շուշանի տեքստը քո լուսանկարների հետ, ըըը, ինչ-որ, ասենք՝ ի՞նչ ռեակցիա ա քո մոտ:
լ՝ Վա՜յ, երբեք ըտենց չեմ նայել, գիտե՞ս տեքստին Շուշանի, որ կապեմ լուսանկարների հետ կամ լուսանկարները տեքստի հետ:
Շ՝ Հա, չէ, միշտ անկ[ախ], ինքը =
լ՝ = Չէ, հաստատ ազդվում են: Հաստատ ազդում ա էդ ամեն ինչը … Չգիտեմ, գիտեմ, որ տեքստը Շուշանի շատ հարազատ ա ինձ:
***
Ն՝ Ինչ-որ խնդրականացնում եք, ինչի մասին որ խոսում եք, իրանք օրգանիկ են: Տենց կարելի՞ ա ասել:
Շ՝ Գիտե՞ս ինչն ա: Օրգանիկ են, բայց նաև ինչ-որ տեղ, տարօրինակ ա, ինտուիտիվ են: Էդ էլ ա հետաքրքիր: Կլինի, ասենք ես մի տեքստ, մի նախադասություն, մի տող կդնեմ: Ու ասենք՝ հետո առանձին իմ մոտ դա աշխատում եմ: Մեկ էլ Լուսոն մի հատ ֆոտո կդնի: Ու ոնց որ ինքը լրիվ խոսա իմ տեքստի հետ, որ ինքը չի տեսել հլը:
Ն՝ Էդ փորձը կապ ունի՞ իրար հետ աշխատելու փորձի հետ:
լ՝ Ինձ թվում ա: Հա՛, ինձ թվում ա՝ ունի:
Շ՝ Երևի, արդեն ահագին երկար ժամանակ անում ենք:
Ն՝ Արդեն ոնց որ ինտուիցիա ա ձևավորվել:
Շ՝ Կամ կա էս բանը. ես երբ որ տեսնում եմ ես միանգամից գոհանում եմ, որ ինքը համապատասխանում ա տեքստին: Այսինք՝ չեմ հիասթափվում: Գիտեմ, որ ինքը խոսում ա: Իմ համար տենց ա համենայնդեպս: Չգիտեմ՝ ո՞նց ա քո մոտ, երբ որ դու դնում ես մի պատկեր, հետո ես կողքից սկսում եմ ավելացնել:
լ՝ Հա՛ լսի, նենց խոխմ ա: Միշտ ինձ թվում ա, որ շատ բան ա… Բայց հետաքրքիր ա՝ ինչից ա: Դե չեմ իմանում, օրինակ =
Շ՝ = Բայց ինձ թվում ա՝ միշտ տեքստն ա, որ reflect/respond ա անում պատկերին =
լ՝ = Հա, հա:
Շ՝ Նենց չի, որ պատկերը հիշում ա տեքստը ու էդ տեքստին ինչ-որ ձևով, չէ՞: Պատասխանում ա:
լ՝ Տենց էլ կարա լինի: Կարա:
Շ՝ Հա՞: Չգիտեմ, չեմ կարա ասեմ էդ արդեն իմ համար:
լ՝ Տենց լինում ա, որ ասենք քո գործերը մեկ-մեկ էլի կարդում եմ բան հայացքով, ինչ- որ բաներ ա լինում, որ, այսինքն՝ կարող ա էն վախտ չես գիտակցում, որ էդ ազդել ա կամ բան ա էղել, հետո, որ մի հատ էլ ես կարդում, զգում ես, որ էդ որտեղից ա գալիս:

Ամառվա մի շոգ օր

Filed under: Queering Yerevan — Tags: — Nelli Sargsyan-Pittman @ 8:54 pm

Նելլի (Ն)՝ լու՛ս, իսկ քո էդ կամերայի օգտագործումը պրինցիպիա՞լ ա:
լուսինե (լ)՝ Հա՛, կարևոր ա, բայց ոչ էդքան կամերայի, այլ ժապավենների օգտագործումը:
Ն՝ Ի՞նչն ա կարևոր:
լ՝ Չգիտեմ, ինձ համար (3 վայրկ լռություն) մի պահ էղավ, որ տենց անընդհատ հետաքրքիր էր էդ ֆոտոները: Դե ես երբեք ֆոտո, լուսանկարչությունը ինձ հետաքրքիր չի էղել: Նենց խոխմ ա էղել: Ես միշտ զարմացել եմ՝ ոնց կարա արվեստագետը լուսանկարչությամբ զբաղվի (ծիծաղ): Ու տենց ինչ-որ մի պահ էղավ, որ տան, էդ ընտանիքի ալբոմն ես նայում: Դե Սովետում շատ էին իրար նկարում: Հետո ինչ-որ տեղ իմ բանի, ծնված օրվա հետ էի կապում էդ կամերայի լինելը, որ էդ առաջին կամերայով, որ նկարեցի էդ պրակտիկան, բան, էտի կամերան էր կարևոր ըտեղ: Էդ ժամանակ, որ ես ծնվել եմ էդ կամերան ГДР-ից ա էկել, բայց թանկ ա էղել, շատ քիչ մարդ ա ունեցել: Բայց ավելի շատ ինձ համար կարևոր էր կանանց, կանայք ինչով էին զբաղվել էդ ժամանակ: Էդ ավելի շատ, ինձ շատ բան արեց: Ու ես գիտեի, որ կանայք էլ են լուսանկարել: Բայց ամենաբանը, որ տղամարդիկ են էլի միշտ կանանց նկարել ու էն տեղերում, որտեղ իրանք են ուզել կանանց նկարել: Այսինքն՝ միշտ էն դերում, որտեղ իրանք են ուզել, որ էդ կինը էդ դերում լինի: Ոնց որ համ էլ տենց  ու համ էլ, ասենք, ես իմ պատմությունը ունեմ կանանց մասին, չէ՞: Ասենք՝ էն ժամանակ ինչպիսին են էղել: Ֆոտոներում իրանք ինչպիսին են: Տենց ոնց որ ուզենաս համ էլ վերականգնես էդ հիշողությունը:
Ն՝ Էլի վերանայման, ոնց որ, բան լինի:
լ՝ Հա:
Ն՝ Ինչ հետաքրքիր ա:
Շուշան (Շ)՝ Շատ տարբեր ձևերով ենք, հա՞, աշխատում: Շատ անկախ ենք աշխատում: Բայց կա, ինձ թվում ա, էդ վերանայումը ու փորձել մեկը մեկին թարգմանել, հասկանալ՝ դիմացինը ինչ ա անում: Անընդհատ էդ դիալոգը ոնց որ:
Ն՝ Գիտե՞ս ինչն ա ինձ շատ հետաքրքիր, որ համ վերանայում եք ինչ-որ նույն ժամանակ կամ տարբեր ժամանակ, բայց էդ չի դառնում էլի էդ նախկին ասած ոնց որ մի մարմինը, մի հայացքը, էլի: Տարբեր հայացքներով ու էդ հնարավորությունը, որ հնարավոր ա նույն բանը տարբեր ձև հիշել, տարբեր ձև տեսնել, տարբեր ձև իմանալ, տարբեր ձևով ծանոթանալ շատ հավես ա:
Շ՝ Հա՛:
լ՝ Հետո բաներն էլ ա տարբեր, մեթոդներն էլ ա տարբեր: Շուշանը գրող ա [ես էտ ձև բան չունեմ, ասենք]
Ն՝ [հա, ըհը, մեդիումն էլ ա տարբեր]:
Շ՝ Հա մեդիումներն էլ ա տարբեր: Գիտե՞ս, ոնց որ սենց լինի՝ իրանց կարելի ա առանձին նայել, բայց միասին իրանք լրացնում են իրար, ինձ թվում ա: Ու ավելի շատ են խոսում իրար հետ: Ու պարտադիր, գիտե՞ս ոնց ա, միտումնավոր իրար հետ չեն խոսում, բայց դու, եթե ուզենաս, դու էդ կապերը քո ձևով կստեղծես: Այսինքն՝ տրվում ա լրիվ ունկնդիր, ընթերցողին կամ նայողին, որ ինքն ա կապերը ստեղծում:
Ն՝ Իսկ Լու՛ս, որ կարդում ես Շուշանի տեքստը քո լուսանկարների հետ, ըըը, ինչ-որ, ասենք՝ ի՞նչ ռեակցիա ա քո մոտ:
լ՝ Վա՜յ, երբեք ըտենց չեմ նայել, գիտե՞ս տեքստին Շուշանի, որ կապեմ լուսանկարների հետ կամ լուսանկարները տեքստի հետ:
Շ՝ Հա, չէ, միշտ անկ[ախ], ինքը =
լ՝ = Չէ, հաստատ ազդվում են: Հաստատ ազդում ա էդ ամեն ինչը … Չգիտեմ, գիտեմ, որ տեքստը Շուշանի շատ հարազատ ա ինձ:
***
Ն՝ Ինչ-որ խնդրականացնում եք, ինչի մասին որ խոսում եք, իրանք օրգանիկ են: Տենց կարելի՞ ա ասել:
Շ՝ Գիտե՞ս ինչն ա: Օրգանիկ են, բայց նաև ինչ-որ տեղ, տարօրինակ ա, ինտուիտիվ են: Էդ էլ ա հետաքրքիր: Կլինի, ասենք ես մի տեքստ, մի նախադասություն, մի տող կդնեմ: Ու ասենք՝ հետո առանձին իմ մոտ դա աշխատում եմ: Մեկ էլ Լուսոն մի հատ ֆոտո կդնի: Ու ոնց որ ինքը լրիվ խոսա իմ տեքստի հետ, որ ինքը չի տեսել հլը:
Ն՝ Էդ փորձը կապ ունի՞ իրար հետ աշխատելու փորձի հետ:
լ՝ Ինձ թվում ա: Հա՛, ինձ թվում ա՝ ունի:
Շ՝ Երևի, արդեն ահագին երկար ժամանակ անում ենք:
Ն՝ Արդեն ոնց որ ինտուիցիա ա ձևավորվել:
Շ՝ Կամ կա էս բանը. ես երբ որ տեսնում եմ ես միանգամից գոհանում եմ, որ ինքը համապատասխանում ա տեքստին: Այսինք՝ չեմ հիասթափվում: Գիտեմ, որ ինքը խոսում ա: Իմ համար տենց ա համենայնդեպս: Չգիտեմ՝ ո՞նց ա քո մոտ, երբ որ դու դնում ես մի պատկեր, հետո ես կողքից սկսում եմ ավելացնել:
լ՝ Հա՛ լսի, նենց խոխմ ա: Միշտ ինձ թվում ա, որ շատ բան ա… Բայց հետաքրքիր ա՝ ինչից ա: Դե չեմ իմանում, օրինակ =
Շ՝ = Բայց ինձ թվում ա՝ միշտ տեքստն ա, որ reflect/respond ա անում պատկերին =
լ՝ = Հա, հա:
Շ՝ Նենց չի, որ պատկերը հիշում ա տեքստը ու էդ տեքստին ինչ-որ ձևով, չէ՞: Պատասխանում ա:
լ՝ Տենց էլ կարա լինի: Կարա:
Շ՝ Հա՞: Չգիտեմ, չեմ կարա ասեմ էդ արդեն իմ համար:
լ՝ Տենց լինում ա, որ ասենք քո գործերը մեկ-մեկ էլի կարդում եմ բան հայացքով, ինչ- որ բաներ ա լինում, որ, այսինքն՝ կարող ա էն վախտ չես գիտակցում, որ էդ ազդել ա կամ բան ա էղել, հետո, որ մի հատ էլ ես կարդում, զգում ես, որ էդ որտեղից ա գալիս:

Interview with Baroness Nicholson

Filed under: Notes From Hairenik,Politics,video — Tags: — Christian Garbis @ 12:48 am

Today I had the great pleasure of interviewing Baroness Nicholson, who is the head of the PACE elections monitoring delegation and one of the most charming women I have ever met in my life. She talked about the role of the parliamentary observers, the various aspects of the mission, progress in pre-election activities and her optimism for a brighter Armenia.

The last month was certainly very exciting for me. I had the rare opportunity to meet several well-known Armenian politicians and foreign dignitaries, and was able to walk away with a well-rounded impression about what can be expected in the elections. I have a strong feeling that we should be prepared for an entire new ballgame here in the Hairenik beginning May 7.

Interview with Baroness Nicholson

Filed under: Notes From Hairenik,Politics,video — Tags: — Christian Garbis @ 12:48 am

Today I had the great pleasure of interviewing Baroness Nicholson, who is the head of the PACE elections monitoring delegation and one of the most charming women I have ever met in my life. She talked about the role of the parliamentary observers, the various aspects of the mission, progress in pre-election activities and her optimism for a brighter Armenia.

The last month was certainly very exciting for me. I had the rare opportunity to meet several well-known Armenian politicians and foreign dignitaries, and was able to walk away with a well-rounded impression about what can be expected in the elections. I have a strong feeling that we should be prepared for an entire new ballgame here in the Hairenik beginning May 7.

Interview with Francois-Xavier de Donnea

Filed under: Notes From Hairenik,Politics,video — Tags: — Christian Garbis @ 12:39 am
In this interview that I conducted for Hetq, Francois-Xavier de Donnea, the special coordinator for the OSCE short-term observer mission to Armenia, talks about the structure and undertakings of the OSCE elections observation mission, the responsibilities of observers at polling stations, the importance of free and fair democratic parliamentary elections and the methods undertaken to prevent voting irregularities in subsequent elections. 
Watch the video on Hetq Online

Interview with Francois-Xavier de Donnea

Filed under: Notes From Hairenik,Politics,video — Tags: — Christian Garbis @ 12:39 am
In this interview that I conducted for Hetq, Francois-Xavier de Donnea, the special coordinator for the OSCE short-term observer mission to Armenia, talks about the structure and undertakings of the OSCE elections observation mission, the responsibilities of observers at polling stations, the importance of free and fair democratic parliamentary elections and the methods undertaken to prevent voting irregularities in subsequent elections. 
Watch the video on Hetq Online