Naomi в Numero

Filed under: FashionBlog.am — Tags: — Faina @ 9:54 am September 29, 2010

2l3n0o

Что скажите об этой сессии ? Я воздержусь.  Жду  комментов от  Вас    ………


16j4k1i

b579e0384ac5

ojl6k3

615509cc745f

Share/Save/Bookmark

Футбольный скетч առաջին Comedy Night-ից

Filed under: Armenian Comedy — Tags: — @ 9:26 am

Մի քանի օր առաջ սա գտա և նոստալգիայի գիրկը ընկա։ Սա մեր առաջին ելույթը չէր, բայց առաջինն էր, որպես Comedy Night։ 2007թ․ էր, դեկտեմբերի 1 էր մեր դոշերին փակցված ժապավեններից դատելով։ Մի խոսքով ուզեցա կիսվեմ այս սկետչով, ու մոտակա ժամանակները էլի մի քանի լավ հնություններ կդնենք։
Այլ տեսանյութեր դիտելու համար այցելեք մեր YouTube–ի ալիքը։ Կամ ստեղ։

Share

Ջղային հիվանդը

Filed under: ձանձրալի՜ պատմություն — Tags: — շուշան ավագյան @ 9:17 am

Սովորածս նոր հմտության համաձայն եթե շիզոֆրենիայով հիվանդը քեզ վախեցնում է կամ այլ զգացողություններ առաջացնում, անպայման ասա նրան: Երեկվա հիվանդս…
- Ինչու՞ ես էդքան ջղային:
- Ես ջղային չեմ, հայացքս ա ջղային,- խեղճացած ասում է:

Հայացքի կոնտակտը չափից դուրս ուժեղ է: Դրանից վատ եմ զգում ու վախենում:
- Որ խնդրեմ, էլ տենց մի նայի, լա՞վ: Վատ եմ զգում հայացքիցդ:
Սուսուփուս գլուխը կախում է:

Ու չնայած զրույցից հետո մոտ երկու ժամ ուշքի չէի գալիս, մի տարօրինակ զգացողություն ունեցա, որ շատ ժամանակ նույնիսկ հենց շիզոֆրենիայով հիվանդները նեղվում են իրենց ախտանիշներից:

Namaste, or More Culturally Appropriate and Locally Relevant, Peace

Filed under: Le Retour — Tags: — Adrineh @ 3:26 am
Photo: Wikimedia Commons

It’s been a few weeks since I got out of my routine of going to yoga classes (mainly because of my work schedule), so I decided to get back into my routine by starting with the beginner’s class today. I’ve been to this class many times and can probabaly consider myself no longer a beginner, but I thought just to be on the safe side, I should ease my body back into doing yoga poses with an easy class.

And so, while I’m sitting there on the mat with my legs crossed, I realize I am looking up at my yoga teacher and listening attently, hanging on to her every word, much like I imagine Levon Ter-Petrosyan’s supporters do when they listen to him talk at an Armenian National Congress rally. And this of course reminded me of my recent post and I thought, “My yoga teacher is my god” (sacrilegious, I know, not to mention perhaps offensive to supporters of Ter-Petrosyan, or really any other “political force”).

Because I would rather have my yoga teacher running the country (if she so decided to do so) than a man who’s already had his run of politics. (And please don’t think for a minute that I support Sargsyan — or Kocharian, for that matter.)

Think of it: her words are guided by no other motive other than to have you feel your body, to listen to your body and do only what’s good for it. She speaks of releasing tension and living in a state of calm and gratitude.

She is herself the embodiment of calm.

Words such as conflict, territorial integrity and elections never leave her mouth (well, at least not in yoga class). She greets the students with a smile and ends with a bow, in an unassuming seated position, palms together and with that word of all words, “Namaste.”

Now when was the last time you heard an opposition leader or government official say that?

Առավոտ

Filed under: Մի օր.... — Tags: — christina @ 2:28 am

Առավոտ

Filed under: Մի օր.... — Tags: — christina @ 2:28 am

ասք էներգիայի պահպանման մասին

Filed under: Wars and Peaces — Tags: — շուշան ավագյան @ 12:42 am
- Բայց ո՞նց ա պահպանվում, հայրիկ։ Ասենք բենզինը ունի պոտենցիալ էներգիա, ծախսվեց, գնաց։
- Չէ, բալիկ ջան ոչ մի բան չի կորում։ Էներգիան դարնում ա աշխատանք, դարնում ա տաքություն։

Նենց ա որ հնարավոր չի որևէ բան ձեք բերել, առանց որևէ բան կորցնելու։
Ասենք․
Ուզում ես հարաբերություն, կորցնում ես աղջիկ-մախչիկ(կամ տղա-մղա, կամու կակ) կապելը։

Ուզում ես լինել ծրագրավորող, չես լինում անասնաբույժ կամ բժիշկ։
Ընտրում ես ունենալ շուն՝ ընդունում ես իրա մոտիկ մահը, արձակուրդների, արշավների բացակայությունը։
Ուզում ես երեխա, կորցնում ես հանգիստ գիշերները, ու առհասարակ հանգիստ կյանքը։
Ուզում ես գնալ փաթիի, կորցնում ես գրքի հետ դիվանին պարկելը, ընտրում ես գիրքն ու դիվանը՝ կորցնում ես փաթին։

Որովհետև ռեսուրսներդ սահմանափակ են։
Նելզյա աբնյած նեապրյատնովո աբյած նեոբյատնոե։
Երկու աղջկա/տղայի մեջ կիսվել չի լինի, եթե երկուսն ել քեզ հետ երեկո են ակնկալում, ու «երրորդն ավելորդ չէ բնավ» ակումբ չեք խաղում։

Եթե մտածում ես ալգորիթմի մասին, ապա չես մտածում կինո սցենարի մասին։ Այո, մի քիչ չափազանցնում եմ։

Ու այդ պատճառով է կարևորվում ընտրությունը։

Լավ ընտրությունը այն է երբ օպտիմալ բալանս կա։
Մենք ունենք մեծ ֆորա։ Մեր առավելությունը մեր ուրույնությունն է։ Եվ մարդկանց զանազանությունը։

Պարզ հավասարումներ են՝
Ես օկ եմ զիճել այս հնարավորությունը, սակայն ձեռք բերել այս։
Ես օկ չեմ ունենալ սա, եթե պիտի մերվեմ սրա հետ։

Ու քանի որ մարդիկ շատ են ու տարբեր, ու եթե հասկանում են, ու գիտեն ինչի հետ են օկ, իհարկե, ապա սաղին լավ ա լինում։ ։Ճ

Մտածեք, և կատարեք ձեր ընտրությունը, ջենթլմեններ։ Ջենթլմեններ ասելով, լեդիներին ել եմ ենթադրում։
ու տենց

ասք կարապների մասին

Filed under: Wars and Peaces — Tags: — շուշան ավագյան @ 12:25 am

Նկատե՞լ եք․ պարբերաբար կարապի լճի ջուրը իջեցվում է, կարապի լիճը լվացվում, հետո նորից ջուր են հավաքում։

Ինչու՞։ Ցանկացած ինժեներ կբացատրի ձեզ, որ ջրամբարներում ընդունված է ջրի հոսք։ Կամ նոր ջուրը մտնում է, հին ջուրը գնում, կամ ֆիլտրվում է։
Բայց ամբողջը չի իջեցվում քանի օրը մեկ։

Նենց բա՞րդ ա ֆիքսել, եթե այդ համակարգը կար, ու ստեղծել, եթե այն չկար։ Չնայած չեմ կարծում, որ այդպիսի համակարգ նախատեսնված չեր։
Իսկ սև կարապները, անշուշտ, շատ գեղեցիկ են։
ու տենց

ասք գործի անցնելու մասին

Filed under: Wars and Peaces — Tags: — շուշան ավագյան @ 12:21 am

Իննսունականների կեսերին, դեռ մինչև անգութ կապիտալիզմի գալը, ու այգու տեղ սրճարանների ստեղծմանը, մենք ըներներով զբոսնում ու պարապում էինք շների հետ օպերայի մոտ։
ա – միշտ կգտնվի բիդլը որը կգնա այգու տեղը կառուցած սրճարանում կնստի ու իրենց փող կտա, այսինքն դրական խրախուսում։
բ – երբ ակամա տարբերվում ես գորշ մասսայից, օրինակ շանդ հետ ես պարապում, կամ ֆրիսբի խաղում, դա որոշ մարդկանց մոտ զայրույթ է խթանում։
Ու մինչ մենք խաղում էինք ֆրիսբի, իսկ մեր շները պարկացրած արձանների մոտ «վիդերժկա» էին սովորում, ու հետեևում թրչող ափսեներին առանց աչքը թարթելու, պարբերաբար մեզ մոտենում էր որևէ մի մարդ, ու սկսում բարձրաձայն քննադատել։ Արգումենտները փաստորեն չկային։ Մի խաղացեք, շներ մի պահեք, ստեղ մի եկեք, էդպես։
Ու մեանից մեկը, շների տրեներ Էդիկը, ասում էր՝
– Անցեք ձեր գործին – իսկ հետո օդ թռնելով բռնում էր ափսեն։
Էդիկը ընդհանրապես հին վարպետ էր։ Ընենց բաներ էր անում ափսեի հետ, էլ դու սուս։ Ու ես իրանից լիքը բան սովորել եմ ։Ճ
Ու զարմանում էի․ մարդիկ այնքան զբաղված են ուրիշներին ցույց տալով որ նրանք ավել լավն են, ամենա անկապ պատճառներ բերելով։ Փոխարենը մտածեն, խորանան, ու իրենց գործը անեն։
Անցեք գործի, ջենթլմեններ։

ու տենց

Պոլիտեխնիկցիները դիմավորում էին մեր ծանրամարտիկներին

Filed under: SEUA (Polytechnic) Student Council's Blog — Tags: — Karapet Kogarov @ 8:23 pm September 28, 2010

A

Juice, Juice…

Filed under: FashionBlog.am — Tags: — Armen Galyan @ 7:17 pm

Mot orers spasvum a hay astgheri CD-neri miqani presentacia. Ays sharqum arajin@ Juicen a. Nra arajin CD-n luis ashkhar ktesni amsi mekin. Khandipenq Kamium, shnorhandesi jamanak.

juice

Share/Save/Bookmark

1-iii

Filed under: Queering Yerevan — Tags: — շուշան ավագյան @ 6:27 pm



ասք Սթոլմանին տեղավորելու մասին

Filed under: Wars and Peaces — Tags: — շուշան ավագյան @ 5:09 pm

Դե գիտեք երևի, Կազայի ժողովուրդը Սթոլմանին են բերում։ Էս էլ օղբաթ ա, նենց մի դաստա պահանջներ ա ուղարկել։ Որտեղ մասնավորապես գրված ա, որ նա սիրում ա թութակների, ու այնտեղ որտեղ ապրելու ա լավ կլինի թութակ լինի։ Սակայն, շարունակում ա նա, քանի որ թութակները շատ նուրբ թրչուններ են, իրան բնավ պետք չէ հատուկ ձեռք բերել խանութից։ Իսկ եթե ձեռք բերեն, ապա նա, Ռիչարդը, կհասկանա, ու՝ կնեղանա։
Հիմա ես մտածում եմ, ո՞րտեղից իրա համար թութակով հյուրանոց են գտնելու։

Կարելի ա, սակայն, իրան տեղավորել կենդաբանական այգում, այնտեղ թութակների կողքը տեղ տալ, թող քնի։
Ու պատմել քանի տարի են այս թութակները այստեղ բնակվում։
ենիծես, ռազվաձիծես, տապիծես – մորե րյադըմ։
Իսկ կենդաբանական այգին իրա շահը կունենա, կարող է գիշերը բաց մնալ, որ մարդիկ գան, կենդանի ամերիկյան հաքեր տեսնեն։

ու տենց

Բանակը, -ն ու… Կարապետիչի ականջը կանչի

Filed under: blog.banadzev.com — Tags: — շուշան ավագյան @ 4:02 pm

Ծառայությանս ժամանակ, երբ ամեն առավոտ կանգնում էինք տողանի ու հնչում էր հայոց հիմնը, այնքան ուժեղ էի ինձ զգում, մի տեսակ հպարտ էի: Չգիտեմ ինչն էր պատճառը, չգիտեմ ու չեմ հասկանում [...]

« Newer PostsOlder Posts »

Armwebs.com Armwebs.com