…
Ես կոշտ էի ու ճաքճքված և ատում էի արևը, որովհետև նրա տակ իմ ճաքերը ավելի էին մեծանում և խորանում և իմ մեջ ոչինչ չէր աճում: Ես անապատ էի և շուրջս ոչ ոք չկար, որովհետև ոչ ոք չէր ցանկանում այդտեղ լինել: Ես չէի կարողանում հասկանալ, թե ինչու չկան մարդիկ այս կողմերում, բայց ես հստակ գիտակցում էի, որ այդ բոլորի պատճառը ինչ-որ մի բանի բացակայությունն է: Եթե ես գտնեմ այդ բանը, ես չեմ լինի այսպես չոր և անպետք, լցված ատելությամբ, և մարդիկ սիրով կգան ինձ մոտ: Ես այդպես ապրում էի գիշեր ու ցերեկ, օր օրվա հետևից, և ամեն (more…)
Recent Comments