Այս տարի ընդունվել եմ ԵՊՀ արևելագիտության ֆակուլտետ ու այս համեմատաբար կարճ ժամանակահատվածում մասամբ հասցրել եմ ծանոթանալ Մայր բուհի դրական ու բացասական կողմերին:
Արևելք.ինֆո բլոգում բազմիցս քննարկվել է ԵՊՀ-ում ինֆորմացիայի պակասի, ու նույնիսկ ղեկավար մարմինների` գործից բոլորովին անտեղյակ լինելու խնդիրը: Թեման, որ պատրաստվում եմ արծարծել, իմ խորին համոզմամբ, ուղակիորեն կապված է այդ խնդրի հետ, ավելի´ն, հանդսանում է դրա «ենթախնդիրը»:
2009թ. Նոյեմբեր ամսին միանգամայն արդարացի ցանկություն հայտնեցի որպես ԵՊՀ ուսանող, որպես այս հաստատության ներկայացուցիչ, էլ. փոստի հասցե ունենալ ԵՊՀ պաշտոնական կայքի` www.ysu.am տիրույթում: Իրականում, չեի էլ պատկերացնում, որ իմ առջև նման դժվար իրագործելի նպատակ եմ դրել:
Արդեն մի քանի ամիս ապարդյուն ջանքեր թափում այս ուղղությամբ: Բազմիցս գրել եմ info@ysu.am հասցեին, բայց, ցավոք սրտի ոչ մի անգամ պատասխան չեմ ստացել: Ոչ մի ինֆորմացիա չեմ գտել ո´չ ԵՊՀ կայքում, ո´չ էլ ուսանողի ուղեցույցում: Դիմել եմ ուսխորհրդի անդամներին, որոնք լրիվ անտեղյակ էին: Դիմել եմ ավելի բարձր կուրսերում սովորող ընկերներիս, որոնք ևս, գաղափար անգամ չունեին թե ՈՒՄ պետք է դիմել այդ հարցով: Ծայրահեղ դեպքում կարող էի դիմել մեր դասախոսներից որևէ մեկին, ում արդեն հաջողվել է արժանանալ ԵՊՀ պաշտոնական հասցե ունենալու պատվին ու ամենայն հավանականությամբ կստանայի հարցիս պատասխանը: Բայց խնդիրը ինձնով չի սահմանափակվում. միակը չեմ, ում համար ԵՊՀ պաշտոնական կայքի տիրույթում էլ. փոստի հասցե ստանալը «բաղձանք է» դարձել: Ինչպես պարզեցի, կան ուսանողներ ովքեր արդեն 3-4 տարի սովորում են ԵՊՀ-ում, հաճախ են օգտագործում էլ. փոստ, բայց չունեն ysu.am տիրույթի հասցե, որովհետև չգիտեն թե ում դիմեն, կամ դիմել են, բայց ինչպես և ես, պատասխան չեն ստացել, կամ էլ նոր էին բացահայտում, որ ԵՊՀ-ն իր ուսանողներին այդպիսի «հնարավորություն է ընձեռում»:
Բուհը ինքը պետք է շահագրգռված լինի իր ուսանողներին ժամանակակից պահանջներին համապատասխան ծառայություններով ապահովելու, ու կրթության մակարդակը բարձրացնելու մեջ: Որքանով տեղյակ եմ, ժամանակին նմանատիպ հարցերով ղբաղվել է ուսանողների, շրջանավարտների և հասարակայնության հետ կապերի գծով պրոռեկտոր Արսեն Քարամյանը: Այժմ չգիտեմ թե ով է զբաղվում այս հարցերով, բայց տվյալ անձնավորությունը ակնհայտորեն շահագրգռված չէ անհրաժեշտ ինֆորմացիան ու ռեսուրսները ուսանողներին հասանելի դարձնելու գործում: Փոխարենը որոշ ուսանողներն իրենք են փորձում ինֆորմացիա «կորզել» բուհի ղեկավարությունից, ինչը միշտ չէ, որ հեշտությամբ է տրվում:
Ինչևէ, վերջերս ինձ հուզող խնդրի լուծման առաջարկներ էր ներկայացրել ԵՊՀ իրանագիտության ամբիոնի դասախոս պրն. Խաչիկ Գևորգյանը (նախագիծը մանրամասն շարադրված է այստեղ): Ճիշտն ասած, տեղյակ չեմ թե ինչ ճակատագրի է արժանացել այդ նախագիծը, բայց այսօր համալսարանում դեկանատի անունից «ԵՊՀ ուսանողների տեղեկատվական մակարդակի բարձրաձում» վերնագիրը կրող թուղթ էին փոխանցել ուսանողներին, որտեղ պահանջվում էր լրացնել անուն, ազգանուն և էլ. փոստի հասցե: Չնայած որ կրկին անգամ ոչ մեկ տեղյակ չէր այդ խորհրդավոր թղթի ծագման ու նշանակության մասին (լուրեր էին պտտվում, թե էլ. փոստով մեզ ԵՊՀ-ի նորություններն են ուղարկելու
) իսկ ուսանողների մեծ մասի էլ. փոստի հասցեներն էլ pupsik@mail.ru, kyanqik@yandex.ru կարգի էին, վերնագիրը, իհարկե, շատ խոստումնալից էր: Հույս ունեմ, որ այս ծրագրում հաշվի են առնվել բոլոր ուսանողներին էլ. փոստի հասցե տրամադրելու` ժամանակին ներկայացված առաջարկները, ու միգուցե մոտ ապագայում ԵՊՀ ուսանողներից շատերը որևէ փաստաթուղթ կամ հայցադիմում լրացնելիս ծիծաղի առարկա չեն դառնա, այլ կներկայանան որպես երկրի գլխավոր կրթական ու գիտական հաստատության ներկայացուցիչ:
Մինչև կփորձեմ պարզել, թե իրականում ինչ է իր մեջ ներառում տեղեկատվական մակարդակի բարձրացման ծրագիրը, ու կշարունակեմ գնալ դեպի բաղձալի էլ. փոստի հասցեն տանող ճանապարհով, եթե ինչ որ մեկը գիտի թե ով է պատասխանատու ուսանողներին պաշտոնական հասցեներ տրամադրելու համար, ում կարող եմ դիմել, խնդրում եմ լուսավորեք ինձ
: Կփորձեմ ինքս այդ «փակ» ինֆորմացիան առավել հասանելի դարձնել ուսանողներին: Շնորհակալություն:
Հարգանքով,
Սոնա Դիլանյան
Recent Comments