արգահատանքի չափ հաճելի գիշերը..երևանյան..ոչ մի այլ գիշերից չտարբերվող, բայց իր ֆոլկլյորով առանձնահատուկ..եզակի իր քաղաքային մշակույթով..տաքսիստների թոհուբոհով ու …լռում է..մնում է միայն վըըըըըըըըըըմ…ավտոմեքենաներ…վըըըըըըըըըըմ…մարդիկ հատուկենտ…օպերայի շրջակայքում խմբվածների հատուկենտ..վվվվվըըըըըըըըըըըմմմմմմմ…խմբակներ նոսրացող…ինչ-որ վտանգով շնչող ու տարօրինակ մարդկանցով ավելացող արգահատանքի չափ հաճելի գիշերը…քիչ ձախ …մի քիչ էլ …ահա թերթի բուդկում, որտեղ (more…)
Առհասարակ…մարդը սովոր է անկանխատեսելի դեբիլությունների..առհասարակ դա նոռմալ է, երբ արձագանքում են որևէ բանի…առհասարակ..ես պոզիտիվ մտածողություն ունեմ ու շատ լավ բաներ եմ տեսնում մեր կյանքում, որոնք փչացնում են..առհասարակ…:առհասարակ հասարակության քաղցկեղային գնդլիկները: Նոր մոտեցումներ են պետք..առհասարակ շատ դեպքերում ես խփում եմ դեմից ոչ հետևից…առհասարակ պետք է խոսել աննոռմալ դաունների մասին, որ ստիպենք տեսնել այդ դաուններին…առհասարակ չեմ գրում դրական բաներ, որովհետև (more…)
ԳԱ ակադեմիայի մագսիտարտուրայի ժուռնալիստիկայի բաժնում դասախոսություն հանդիպումներից մեկի ժամանակ, երեխեքին հարցրի, ինչու եք ուզում դառնալ ժուռնալիստ, 27-ից հինգը ասացին` հետաքրքասեր ենք, հետևաբար 22-ը ավելի հետաքրքիր ու բովանդակային բան չգտան ասելու քան` <որպեսզի պահպանենք հայի կերպարը>: Ցավալի ցուցանիշ է դա` գոնե իմ համար : Քանի որ գտնում եմ, որ ժուռնալիստիկայի մագիստրոսը պետք է շատ ավելի բան իմանար մասնագիտության մասին ու նրանց պատասխանները պետք է շատ ավելի (more…)
առաստաղի նեղ պատուհանից հետո…նոր սխալների նոր առաստաղն է..անկախության առաստաղը, որը չի փոխվել սովետից սկսած.. կռիշ աշխատողների ինստիտուտը չի փոխվել…կռիշ է պետք մեզ հայտնի թե գագոներին և թե սամոներին: Պատճառը հայտնի է. վախվորած ուռոդների ոհմակը Ցեղասպանություն ապրած և պետականություն չունեցող ժողովրդի ցավալի, ողբերգական զավակն է, <վայ, զավակը>, որը չի կորցրել իր խիղճը, քանի որ չունի այդպիսին: Ունեցվածքի համար վախեցած` նրա գեներում ապրվում է այն ցանկացած պահին կորցնելու (more…)
Պատուհան..պատեհ առիթ..ու կյանք…էկրանից կյանքում, թե կյանքում էկրանից…եռացող, մահացող ու սպասող` աշնանային, թե ձմեռային մթնոլորտով ու ոլորտով` աղավաղված: Նեղ պատուհան, ոչ այնքան լայն… կյանքը, այնքան ինչքան կերևա..: Առևանգված պատկերներ, գողացված կյանք ու պատեհ առիթ..նեղ պատուհանից: Գլորվող, մոլորված ու քողարկված…ակեր..ժամանակակից, բայց սկզբնաղբյուրը չփոխած..չփոփոխված աղմուկ` միշտ աղմուկ ու շախմատի ձի..նեղ պատուհանից նայող… շախմատի ձի: Նրա հնարավորությունը` մատ անելու, նրա հնարավորությունը` զրոյական…կանխորոշված ճակատագարով…նեղ պատուհանից կյանք…գլորվող (more…)
Լռելը խելոքություն է, տեղին լռելը խելացիություն..անհայտի և հայտնիության միջև ծերացող ծառ է, շանթարգել ծառ, որից այն կողմ էլ կաղնին` խեղդված, խեղված կայծակից ու կայծից: Լռությունը կողմնորոշող… մանր-մունր ապուշներից չվախեցած ու հիմարներին անսալ չցանկացող: Ձգում եք, ձգում, ում եք ձգում, մի հատ նայեք վերև..մի հատ ձեր դեմքի արտահայտությունը նայեք ու նայեք Հեսսեյի դեմքին` կյանքը կերել է դեմքը, բայց աչքերը ձեր …մերը: Էս ծառը մի օր Ֆաուստ ա դառնալու, բայց ոչ ծախվելու ու իմանալու գնով այլ…կանգառ ակնթարթ: Առևանգեք ձեզ ստեղից, հա…ձեր պլշած ու դժգոհ դեմքի արտահայտությունը տարեք Նաիրի Զարյանին տվեք, թող (more…)
Պատմությունը ինչպես որ է
1991-ից այս կողմ երկու նախագահ ենք ունեցել ` անկախության, թե հակառակը, երկու դեպքում էլ` գիտակցել և ընդունել ենք նրանց մեր պետության , բայց ոչ հանրային կյանքի կազմակերպման լծակ: Երկու դեպքում էլ մի մասը ատել, մյուսը` մեծարել է անձին, երկու դեպքում էլ հասարակությունը շարժվել, ուղղորդվել է սեփական շահերով: Այսօր ունենք երրորդը` լեգիտիմ, թե հակառակը: Պատմությունը կրկնվում է, վերը շարադրվածը նույնանում երրորդ (more…)
Recent Comments