Poetry
Ոչինչ չեմ հիշում
Դու չհասկացար, թե ինչ արեցիր,
Սրտիս վրա մի վերք թողեցիր
Ու սպիանալուն էլ չսպասեցիր;
Ես չհասկացա, թե ինչ կատարվեց,
Երբ ուղարկածդ նամակը բացվեց…
Ամբողջ մարմնովս մի սարսուռ անցավ,
Արցունքն աչքերիս մի սառույց դարձավ,
Սրտիս զարկերը էլ ես չեի զգում,
Այդ պահին միայն ես մահ էի տենչում:
Ոչինչ չեմ հիշում…
by Goga Continue>>
Բռնիր ձյան ձեռքը,
Սանրիր ձյունե վարսերը թաց
Ու կզգաս դու արյան այգաբաց:
Վաղանցիկ, թափանցիկ
Պատրանք է Կյանքը՝
Մի քանդիր քո մեջ արեվի վանքը:
Ձյունը իջնում է ,որ դու մոռանաս
Հուշերի այրոցը, հույզերի բանտը:
Խաժ օրերի երթում արագ
Թող ձյունը փակի ետդարձի ճամփադ.
Ու արեվոտ աղոթքի հետ
by Rainbow Continue>>
Կյանքի դրվագ
Շրթունքների ճեղքերից անգամ,
Սեր էր ծորում, ալեհեր ծերունու,
Տարիներ շարունակ արվեստով էր զբաղվել,
Ուսումն ուսերին, հաշվարկ էր արել,
Ու այդպես էլ անդադար ջերմության կարոտով,
Իրեն աջ ու ձախ, պատերով էր տալիս:
Ինքն իրեն խոսում էր,
Դռան հետ կռվում,
Թե ինչու միքիչ այնկողմ չէր դրված,
Նրա ոտքն այժմ չէ՜ր ցավա դիտմամբ:
by lamg Continue>>


Leave a Reply